Martin Eden
Jack London- Yazar
- Jack London
- Yayınevi
- Olvido Kitap
- Çevirmen
- Deniz Canefe
- Sayfa
- 438
- ISBN
- 9786257027489
Arka kapak
Otobiyografik özellikler de taşıyan bir roman olan Martin Eden, dünya edebiyatının dev ismi Jack London’ın başyapıtıdır. Yazar, kendi zengin ve renkli yaşamının belki de en önemli kesitlerini yalın bir üslupla ortaya serer.
Genç bir denizci olan Martin Eden’ın içinde yaşadığı kötü koşulları aşmak, yüksek sınıfların sahip olduğunu zannettiği bilgi ve kültürü elde etmek için giriştiği amansız yazarlık mücadelesi, edebiyat tarihinin en ünlü yazar olma serüvenlerindendir.
Martin, yüksek sınıftan Ruth adlı bir kıza âşık olur ve hem kızı etkilemek hem de yazdıklarından para kazanarak ikisi için bir gelecek kurma hayali ile yazarlığa başlar. Böylece defalarca reddedilmesine rağmen bıkmadan, usanmadan yazmaya devam eder. Sonunda yazar olarak ulaştığı başarı hiç beklemediği gerçekleri anlamasını sağlar.
Toplumsal sorunları da acımasız bir gerçeklik içinde ortaya koyan bu roman, bir idealin peşinden gitmenin ilham veren destanı ve bu idealin gerçekleştirildiği dünyada yaşanan hayal kırıklığının öyküsüdür.
Bu dev eseri, Deniz Canefe’nin Türkçesiyle sunuyoruz.
“Jack London, yaratıcı edebiyatımızın fenomeni, Amerikan mitolojisinin kalıcı bir figürüdür.” Harold Bloom
Alıntılar7
Tümünü görAsıl yemeğe ihtiyacı varken kimse onu davet etmemişti ama şimdi binlerce yemek satın alabilecek durumdayken ve tersine iştahı giderek azalırken sağdan soldan peş peşe yemek davetleri yağıyordu. Neden? Ona kalırsa, en ufak bir hakkaniyet yoktu bu işte… Martin değişmemişti.
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.
Aynı alıntıdan, aslında dışarıdan bakıldığımızda herkesin kendi bir dünyası olduğu; diğer insanlar tarafından içimizdeki, başkalarına beslediğimiz duyguların onların umrunda olmadığını ve bu duyguları sadece bizim yaşadığımızı gösteriyor. Aslında hiçbirimiz birey olarak kendi başımıza bizi koşulsuz sevenler (aile,eş,dost) dışında umursanmıyoruz. Bunu bilmek bazen insanı güvende hissettirse de bazen de dünyadaki yerimizin aslında ne kadar önemsiz olduğunu yüzümüze çarparak hüsrana uğratıyor.
(Bütün bu yazdıklarımda aslında genelleme yaparak kendimden ve çevremdeki insanlardan gördüğüm hisleri kelimelere döküyorum. Belki de sadece ben bu şekilde düşünüyorumdur ve yorumumu okuyan sizin için her şey farklı işliyordur. Kim bilir?)
Gertrude ve Higginbotham, Martin'in eve sarhoş geldiği konusunda uzlaşmışlardı. Halbuki güzelliği içlerinde hisseden insanlardan olsalardı, o parlayan gözlerin, hararetlenmiş yüzün, gencin aşkla ilk tanışmasının belirtisi olduğunu anlayabilirlerdi.