Kimsenin cesareti yok sonuna kadar gitmeye, ondan elleri boş kalıyor hep, yetiyordur belki mantığına sadık kalmak neticeye varana dek.
∙
Deniz Uyanıker
@Isimsiz Yokkisi
30,6K Puan
Adeptis
Adeptis
+63 Yazar, çizer, hayal ederim. Sazla sözden ibaretim
Şu dünyaya, şu haliyle tahammül etmem mümkün değil. O yüzden aya ihtiyacım var, ya da mutluluğa ya da ölümsüzlüğe, varsın adı delilik olsun, benim öylesine, şu dünyadan olmayan bir şeye ihtiyacım var.
∙
Gerçekten uzun bir süredir aklımdaydı. Genel olarak ilgimi çekmişti, yazarının Albert Camus olduğunu öğrendiğimde de epey heyecanlanmıştım. Hatta bunu aylar önce, kitapçıda ilk gördüğümde Albert Camus’nun oyun yazdığını bilmiyordum (ya da biliyordum, ama o sırada aklıma gelmemişti), desem yalan olmaz. Devamlı ziyaret ettiğim kitapçı başka bir yere taşınacağı için (neyse ki yine aynı civarda olacak, aynı AVM’nin içinde) oldukça heyecan verici bir indirim vardı, ben de ilk fırsatta çöktüm. Bunun hemen ardından okumak istediğim birkaç oyun daha var. Buna bir bakalım
Okuyorumolarak işaretledi.
Caligula
∙
Hem reading slump’a girdiğimden (ya da öyle zannettiğimden), hem de şu sıralar canım epey çektiğinden, yeniden başlıyorum…
Okuyorumolarak işaretledi.
Monster Cilt 1
∙
Bugün bitirdim, oldukça kısa bir dizi (7 bölüm. Araştırdığım kadarıyla bu sene ikinci sezon geliyor). Açıkçası, birkaç gereksiz olay dışında epey sevdiğim bir dizi oldu, henüz izlemediyseniz tavsiye ederim (Not: Birbiriyle alakasız gözüken olayların hikayenin sonunda birleştiği, aralarındaki bağın ortaya çıktığı birçok polisiye hikayesine denk geldim, ama hikayenin başında, birbiriyle aşırı derecede uyumlu gözüken iki vakanın hikayenin sonunda birbirinden bağımsız olduğunu öğrendiğim çok az polisiye hikayesi gördüm. Bu da onlardan birisi, şimdiden söylemiş olayım)
∙
Ne olursa olsun devam ya, yarım kalmasını istemiyorum
Okuyorumolarak işaretledi.
Kemik Torbası
∙
Halihazırda sevdiğim bir hikaye kendisi 🙂 Madem kendi resmi sitesinde ücretsiz PDF’leri bulunuyor, neden okumayayım?
Okuyacağımolarak işaretledi.
Outlast: The Murkoff Account
∙
Kazığa çakılı deli döndü, dolaştı ve yine… (Uzun süredir merak ettiğim “Dagon” adlı öykünün oldukça beğendiğim girişi)
Bu satırları oldukça büyük bir zihinsel gerilim altında yazıyorum, çünkü bu geceden sonra artık var olmayacagım. Beş parasız ve hayatı çekilir kılan ilaçlarını tüketmiş biri olarak bu işkencelere artık daha fazla davanamayacağım ve kendimi tavan arası penceresinden aşağıya, sefil sokağa atacağım. Morfine olan bağımlılığıma bakarak benim zayıf ya da yoz biri olduğumu sanmayın. Bu alelacele karalanmış satırları okuduğunuzda, niçin unutkanlığı ya da ölümü seçmek zorunda olduğumu asla tam olarak kavrayamazsınız, ama belki kestirebilirsiniz.
∙
SAVRULAN BEDENPek az zamanı kaldı bu zora koşulmuş bedenimin,Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi...Tüy, kan ve hiçbir salgıyı düşünmeden,Kesmeliyim soluğunu doğmuş olmanın!Nasıl da biçilmiş kaftan ölümbu solgun yürek için.Sevinçlerle sevinçleri bağlamayan zaman bir,bir boz köprü ve onun dayanılmaz gölgesi.Yitiyor işte gözardı edilen bedenim,Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi...Dost, ana baba ve hiçbir umudu düşünmedenDoğramalıyım bu tiksinç vücudu beynimle!Bilir miydim yaklaşan karanlığı daha önceleri,Son verilebilir yaşamın benimki olduğunu?Şendim, şendim ben,Kahkaham insanları ürkütürdü!Zamanı azaldı artık, zorlanmış bedenimin,Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi...Aşk, bağ ve hiçbir utkuyu düşünmeden,Kalıvermeliyim öylece kaskatı!
∙
