Başkaldıran insan, kendini düşünen bir egoist değildir.

Eşitlik, birbirimize söylediğimiz yalanların en büyüğüdür.

Bir çiçeği büyüten “sevgi“, insanı değiştiremez mi sanıyorsun?

Saf aşk, bir başkasının ruhunu tanımaktır. Onların en gerçek, en derin benliklerini görmektir. Bu sevgi bedensel değişimlere aldırış etmez ve yaşamın fiziksel kabuğumuza ne yaptığına bakmaksızın sürekli, sadık ve adanmıştır. Tüm değişimlerin ötesindeki bir öze bağlılıktır. İki ruhun kucaklaşmasıdır, ruhların aşkıdır. Beraber sürgün edilmiş iki ruhun kucaklaşması ve yoldaşlığıdır.

Belki sonuna dek gitmekten korkuyorlardır; sonunu görmekten.

Fakat sözümü kesti, karşımda dimdik durarak ve beni yüreklendirerek, Tanrı’ ya inanıp inanmadığımı sordu. Hayır, dedim. Hoşnut­suzluk içinde yerine oturdu. Bunun mümkün olmadığı­nı her insanın, hatta ondan yüz çevirenlerin bile Tanrı’ya inandığını söyledi bana. O böyle inanıyordu, bundan bir an bile şüphe etse hayatının anlamı kalmayacaktı