Ne ara okumayı bırakıp izlemeye geçtim hiçbir fikrim yok. Karakterin zihni bir oraya bir buraya savrulurken biz de onunla birlikte sürükleniyoruz resmen. İnanılmaz sinematik, müthiş bir bölümdü!
∙
Bence öykünün en etkileyici yanlarından biri, özellikle sonlara doğru günümüz erkeğinin yaşadığı o derin yetersizlik hissini çok başarılı bir şekilde yansıtmasıydı. Ne kadar çabalarsa çabalasın, ne iş hayatında ne de aile içinde kendisinden beklenenleri tam anlamıyla karşılayabilmesi, sürekli bir şeyleri yoluna koymaya çalışırken yine de bir türlü yeterli hissedememesi okuyucuya çok iyi aktarılmış. Özellikle karakterin bireysel çıkmazları üzerinden aslında çok daha toplumsal bir meseleye dokunulmasını sevdim. Bekârlık vergisi gibi bir uygulamanın insanları nasıl kendi iradelerinin dışında kararlar almaya sürüklediğini gösterirken, bir yandan da erkeğin üzerine yüklenen beklentileri ve bunların yarattığı baskıyı oldukça güçlü bir şekilde hissettirdiğini düşünüyorum. Çok beğendim, okuyun okutturun.
∙
Postmodernist eserlere merakı olanlara özel sanatçılarını paylaşıyorum. Eğer isterseniz o sanatçıların Postmodernist eserlerinin isimlerini paylaşabilirim.
Hilmi Yavuz, Güney Dal, Emre Kongar, Pınar Kür, Zülfü Livaneli, Erdeniz Atasü, Can Eryümlü, Nedim Gürsel, Enis Batur, Orhan Pamuk, Ahmet Suphioğlu, Faruk Ulay, Haldun Çubukçu, Hasan Ali Toptaş, Levent Mete, İhsan Oktay Anar, Metin Kaçan, Murat Hiçyılmaz, Yusuf Hakan Erdem, Murat Uyurkulak, Sema Kaygusuz, Süreyya Evren, İebnem İşigüzel, Faruk Duman.
Hilmi Yavuz, Güney Dal, Emre Kongar, Pınar Kür, Zülfü Livaneli, Erdeniz Atasü, Can Eryümlü, Nedim Gürsel, Enis Batur, Orhan Pamuk, Ahmet Suphioğlu, Faruk Ulay, Haldun Çubukçu, Hasan Ali Toptaş, Levent Mete, İhsan Oktay Anar, Metin Kaçan, Murat Hiçyılmaz, Yusuf Hakan Erdem, Murat Uyurkulak, Sema Kaygusuz, Süreyya Evren, İebnem İşigüzel, Faruk Duman.
∙
Onu çoktan beri sevdiğimi nasıl bilebilirdim.
İşte o anda içimde bir şeyler oldu. Gizli gizli uyuyan bir yaraya sanki. Ben İstanbullarda, Galatasaraylarda okumuş bir çocuk parmak basılmıştı da, o yara birden kanamaya başlamıştı olayım da bu hallere düşeyim ha? Aysel gözlerimden her şeyi anlamış olacak ki, hemen kaçıp gitmek istedi.Bense, çoktan bisikletimden inmiş, onu kolundan tutmuştum.Bunu nasıl yapabildim bilmiyorum. Onu çoktan beri sevdiğimi nasıl bilebilirdim. Ben kolunu tutunca Aysel çok utandı. Gitmek istedi. Fakat gidemedi. Anlamamış gibi yaptı:"Bir şey mi oldu?" dedi."Evet. Galiba..." dedim. Usulca güldüm. O da usulca güldü."İlkokulda kelebek olduğun günü hatırlıyor musun?" dedim."Siz de arı olmuştunuz," dedi."Ben yine arıyım işte," dedim. "Erkek bir arı.""Çok manidar," dedi."Evet. Öyle," dedim.
∙
"O kadar zayıfım ki, her alçaklığı yapabilirim..."
∙
Sizce metin çevirmenliğinin geleceği nasıl olacak? Yapay zekânın gelişmesiyle birlikte çevirmenlik mesleği nasıl bir dönüşüm geçirecek? Sizce insan çevirmenlerin uzmanlığına, yorumuna ve dil becerilerine ihtiyaç devam edecek mi, yoksa mesleğin çalışma biçimi tamamen yapay zeka mı geçecek? Bu alanda çalışanların ve gelecekte çalışmayı düşünenlerin görüşlerini merak ediyorum.
∙
Bu psikopatlığı ne zaman yapacağım bilmiyorum, ama bir gün yapacağım…
Okuyacağımolarak işaretledi.
Kapital Cilt: 1 (Ciltli)
∙
Uzun zaman sonra açıklayamadığım şekilde “hissediyorum”. Garip..
Okudumolarak işaretledi.
Hakkari'de Bir Mevsim (Bez Ciltli)
∙
Evler, ağaçlar, yıldızlar gibi görmeyiz insanları. Onları, belli bir biçimde karşılaşma ve böylece kendi içimizin bir parçası yapma beklentisiyle görürüz. Hayal gücümüz onları kendi arzularımıza ve umutlarımıza uyacak biçimde kesip biçer, ama aynı zamanda kendi korkularımız ve önyargılarımız da o insanlarda doğrulanabilmelidir.
∙
