Paul kadının omzunun üzerinden ileriye doğru baktı ve onun kendisini uyandırmadan önce yazı makinesini döndürmüş olduğunu gördü.Makime Paul'e eksik dişleriyla gülüyor,"Ummak ve çabalamak soylu bir şeydir",diyordu."Ama sonunda önemli olan felakettir."

"Sana o kitapları mutlaka vereceğim.Biraz eski ama olsun.Bu da kitabın iyi okunduğunu ve çok sevildiğini göstermez mi?"(Annie)

Yazar "Evet" dedi.Bu kez yalan söylemesine gerek yoktu.

Hak ettiğinden daha onurlu bir sözcükle adlandırdığım aklım, oltasını nehre sallandırmıştı. Dakikalar birbiri ardından gelip geçtikçe, o da yansımaların ve yeşilliklerin arasında, kendini sulara bırakmış, bir batıyor, bir çıkıyor, bir o yana, bir bu yana sallanıyordu, ta ki -o tür bir zorlanmayı siz de bilirsiniz- sonunda ucuna bir düşünce takılana dek:

Ve sonra ip, sakınımlı biçimde yukarı çekilip yakalananlar özenle yere seriliyor. Yazık, çimenlerin üzerine yatırılınca düşüncem ne denli önemsiz, ne denli basit görünüyor, usta bir balıkçının semirip günün birinde pişirilip yenmeye değer olabilmesi için suya geri bıraktığı türden bir balık.