Neden Selahattin, diye sormadım, ama anlatıyordu ve eli kolu dengesiz bir çocuk gibi oynuyordu: Artık İstanbul'da oturmayacağız Fatma, bugün beni Talat Paşa çağırdı ve böyle dedi: Doktor Selahattin, sen İstanbul'da oturmayacaksın ve siyasetle uğraşmayacaksın! Dedi bana namussuz herif;

yok dediğim dedik, ben çok kahramanım diyorsun, dedi, seni de ötekilerle birlikte Sinop hapishanesine hemen ilk gemiyle yollayalım istemezsin herhalde, ne

yapalım, bizimle çok uğraştın, partiye atıp tuttun, ama aklı başında bir adama benziyorsun, mantıklı ol, evliymişsin, doktorsun, iyi bir mesleğin var, dünyanın her yerinde rahat bir hayat yaşayacak kadar para kazanabilirsin

zil zurna gecenin sayıkladığı hiç

kadavraya bir ruh gibi yaklaşıyor masumiyet

dışarıda aşk yağıyor, perdeleri ört, gövdeni kapat!

hırslı bir cinnet teslimiyetindeyim,

ispatlanmamış bir felaket zincirinde

kulvarımı ben seçtim. Panikte değil, ataktayım.

gürültünün cevherinde alev

mahşerin kasıklarında süratli bir dev

olsun

aramızdaki muzaffer.

bu, manaya değilse de

istikrara değer!