


"İngiltere toprağına ayak basınca," diye düşündü, "bir daha ağzımdan böyle bir küfür çıkamayacak. Bir daha asla bir adamın kafasına vuramayacak, dişlerini dökerim diyemeyecek, kılıcımı çekip onu ikiye bölemeyecek ya da akranlarımın arasında oturamayacak, başıma taç takamayacak, geçit töreninde yürüyemeyecek, bir adamı ölüme mahkûm edemeyecek, ordunun başına geçemeyecek, Whitehall'dan aşağı atımı koşturamayacak, göğsümde yetmiş iki tane farklı nişan taşıyamayacağım. İngiltere toprağına ayak basar basmaz tek yapabileceğim, çay servisi yapmak ve beyefendilere beğendiniz mi diye sormak olacak. Şeker alır mısınız? Krema alır mısınız?"
Hâlâ deli olduğumu düşünüyorsanız, cesedi gizlemek için aldığım zekice önlemleri anlattığımda böyle düşünmekten vazgeçeceksiniz. Gece bitmek üzereydi, acele ettim ama sessizce çalıştım. İşe önce cesedi parçalayarak başladım. Başı, kolları ve bacakları keserek ayırdım.

... Aşağılayarak bakan insanların yüzlerini görmeyi severim, ilgi çekicidir. İnsan işte böyle bir şey, derim....İnsanların gözlerinin şekli, özellikle de bir şeyi küçümsediklerinde ilginç bir hâl alır. Orada karşı fikirlere karşı bir korku ve tedirginlik, bu fikirlere karşı savaşmaya hazır ışıltılar görüldüğü gibi, bazen bilinçsizce küçümseyen birinin gözlerinin üzerinde üstünlük duygusuyla zevk karışımı bir zar oluşturur.Şiraha'nın gözbebeklerine baktım. Ayrımcılığın en sade hâlinden başka bir şey yoktu orada....... İki tür insan vardır. Bir yanda ayrımcılığı sert bir dürtü ve arzuyla yaşayanlar; öte yandaysa bir şey düşünmeden bir yerlerde duyduğu lafları satmaya çalışıp ayrımcı terminolojiyi kullanmaktan öteye geçmeyenler... Şiraha ikinci gruba giriyordu.
Bir şey tuhafsa, insanlar çamurlu ayaklarıyla girip o tuhaflığın nedenini çözme hakkını kendinde buluyor. Bu beni fazlasıyla rahatsız ediyor; sinir bozucu, küstahlıktan başka bir şey değil. Çok rahatsız olduğumda ilkokulda yaptığım gibi karşımdakinin kafasına kürekle vurarak sesini kesmek istediğim olur bazen.
Aslında bugünkü ben, neredeyse tamamen çevremdeki insanların parçalarından ibaretim. Yüzde otuzu İzumi Hanım yüzde otuzu Sugavara, yüzde yirmisi müdürümüz, geri kalanı altı ay önce işten ayrılan Sasaki ve bir yıl öncesine kadar şef olan Okazak gibi geçmişimde kalmış insanlardan oluşuyor.Özellikle konuşma konusunda yakınlardaki insanların etkisi bulaşıcıdır. Şimdilerde konuşma tarzım İzumi Hanım'la Sugavara'nın karışımı gibi bir şey.Çoğu insan öyledir herhalde diye düşünüyorum. Sugavara'nın arada şubeye uğrayan kız arkadaşlarının kıyafetleri ve konuşma tarzları Sugavara ile aynıydı. İzumi Hanım başladıktan sonra Sasaki'nin " Geçmiş olsun!" deme şekli de İzumi Hanım'la tıpatıp aynı oldu. İzumi Hanım'ın önceden çalıştığı yerde çalışan, daha samimi olduğu ev kadını yardıma geldiğinde, kıyafeti İzumi Hanım'ınkilere öyle benziyordu ki neredeyse karıştıracaktım. Benim konuşma tarzım da bir başkasına bulaşmış olabilir. Bu şekilde birbirimize özelliklerimizi bulaştırarak insan olmayı sürdürüyoruz sanırım.
Yeni bir topluluk açmak istiyorsanız iletişim formu üzerinden başvuru gönderebilirsiniz.
Başvurunuzda planladığınız topluluğun adını, amacını, hedef kitlesini, hangi içeriklerin paylaşılacağını, neden böyle bir topluluğa ihtiyaç duyulduğunu ve varsa moderasyon yaklaşımınızı yazın.
Topluluk adını oluşturduktan sonra istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz.
Gizlilik türü daha sonra değiştirilebilir.
Toplulukta +18 içerik olup, olmadığını seçin. Daha sonra değiştirilebilir.
Hesap oluşturma talebiniz başarıyla alındı. Lütfen e-posta adresinize gönderdiğimiz aktivasyon bağlantısına tıklayarak hesabınızı aktif hale getirin.
Aktivasyon bağlantısı 24 saat geçerlidir.
Kayıt olmak için bilgilerinizi girin
Giriş yapmak için bilgilerinizi girin
Şifrenizi sıfırlamak için bilgilerinizi girin
Enter the code that was sent to your email address