Beni bu güzel havalar mahvetti.

Sahip olduğun mutluluğun kıymetini iş işten geçince anlayacaksın.

Doğru, yalnız hayalle geçiniyorum; ben yalnız hayal kuruyorum.

Sevgilim! Hikayeye girmeden evvel uzun uzun gevezelikler yapmamalıyız. Ama ne yapayım? Kibritim olmadığı zaman cıgarasından cıgara yakılmaya müsait bir adamı nasıl aramam? Cıgara içmekten vazgeçilebilir mi? Hikaye yazmaktan da, kör olası, vazgeçemiyoruz. İşte bir müddettir ben de, elimde cıgara, adam arıyor gibiyim. Ne kadar üstü başı düzgünler, suratı ciddiler, hali azametliler içinde kalmışım ki bir türlü hikayeme yanaşamıyorum.

Uyum sağlama çabalarım., onlara benzemek için, onların hayatlarına sahip olabilmek için sarf ettiğim bukalemun eforu. Beğenilmek, ölçülü, nazik, zeki, azimli, çalışkan olmak. Yargılanmadığım, kınanmadığım bir hayat sürme talebim. Hep tetikte, hep kendimin göz hapsinde olmak.

Çalışacak, okuyacak, düşünecek, yaşayacak ne çok şey var. Bir ömür yeterli değil. Gençlikten yaşlılığa giden yıllar da uzun değil. Ölümsüzlüğe ve ebediyete lanet olsun. Elbette bu ikisine sahip olmayı isterdim ama bunlar var olmayan şeyler ve ben toprağın altında çürüyüp giderken hiçbir önemleri olmayacak.

Bazı haberler insanın yanında sarılabileceği bir kedi varken verilmeli.

Büyükannem ağaçların içinde hep bir devin yaşadığını, bu devin ağacın ruhu olduğunu ve ağacın gövdesi kesildiğinde onun başka bir ağaca taşındığını söylerdi.

Söylediğine göre bazılarının gözündeki ışık yaşlandıklarında bazılarınki ise daha erken sönüyormuş.