Açıkçası başlarda sürekli bir yerden başka bir yere atlaması, Moskova’dan Pilatus’a geçmesi falan beni bayağı yordu. hatta birkaç yerde ben ne okuyorum şu an oldum. Fakat ilerledikçe parçalar yerine oturmaya başladı ve özellikle Usta-Margarita ilişkisi, Woland’ın bütün o garipliği ve Pilatus’un korkaklığı bende kaldı. Tabii, hoşuma giden yerleri de oldu, sıkıldığım yerleri de ama kitabı bitirince o karmaşanın boşuna olmadığını görmek güzel bir şey. Tam anlamıyla sindirdim mi bilmiyorum ama aklımda kaldığını söyleyebilirim.
Okudumolarak işaretledi.
Usta ve Margarita
∙
Başta 32 sayfa gibi bir Önsöz var, kitabı bitirdikten sonraya sakladım. Ama şimdilik geldiğim yere kadar şiirleri beğendim
Okuyorumolarak işaretledi.
Sabahattin Ali Bütün Şiirleri
∙
Kanunlar her zaman doğadan daha basittir.
∙
MELANKOLİBeni en güzel günümdeSebepsiz bir keder alır.Bütün ömrümün beynimdeAcı bir tortusu kalır.Anlıyamam kederimi,Bir ateş yakar derimi,İçim dar bulur yerimi,Gönlüm dağlarda bunalır.Ne kış, ne yazı isterim,Ne bir dost yüzü isterim,Hafif bir sızı isterim,Ağrılar, sancılar gelir.Yanıma düşer kollarım,Görünmez olur yollarım,En sevgili emellerimÖnüme ölü serilir...Ne bir dost, ne bir sevgili,Dünyadan uzak bir deli...Beni sarar melankoli:Kafamın içersi ölür.
∙
Bu düşünce onu korkutmadı. Sadece bıkkınlık duydu. İlaca ihtiyacı vardı. Odasından kaçmayı ve ilacı almayı başarmıştı. Bunun cezasını çekmesi gerekebilirdi. Ama o zaman da hiç olmazsa başka çaresi olmadığını, öyle davranmak zorunda kaldığını bilecekti. Ve Annie'nin ona yaptıkları arasında en kötüsü herhalde bu bıkkınlık ve boyun eğişti. Kadın onu ahlak kurallarına aldırmayan ve can acısıyla kıvranan bir hayvan haline sokmuştu.
∙
Paul sonraları, dünya o her zamanki tersliğiyle bütün bu yaptıklarımı kahramanlık sayacak, diye düşünecekti. Ve ben de buna izin vereceğim sanırım. Oysa aslında son kez yaşamaya çabalıyordum.
∙
Kitap İncelemesi
3.0/5
Sheridan Le Fanu’nun Yeşil Çay kitabı, okuyucuyu anında içine çeken, oldukça klostrofobik ve psikolojik derinliği olan bir gotik korku eseri. Hikayeyi Alman doktor Martin Hesselius'un notları ve mektuplar üzerinden okumak, insana başkasının mahremini izliyormuş gibi gizemli ve röntgenci bir his veriyor. İnançlı bir rahibin, rasyonel doktorların çare bulamadığı, gözünü bile kırpmayan, adeta demirden yapılmış soğuk ve robotik bir maymun halüsinasyonu tarafından adım adım trajediye sürüklenmesi son derece tüyler ürperticiydi. Zihnin insana oynadığı bu oyunların ve çaresizliğin, ete kemiğe bürünmüş bir hayaletten çok daha korkutucu olduğunu kanıtlıyor. Kitaptaki diğer öykü olan Tanıdık da geçmişin bedelini ödeten gizemli bir takip edilme hikayesi olsa da, Yeşil Çay kadar etkileyici değildi; geniş sokaklarda geçmesi o boğucu hissi kırarken, baykuş sahnesi de hikayeye zorla yerleştirilmiş gotik bir aksesuar gibi hissettirdi. Yine de görsel ve zihinsel olarak fazlasıyla tatmin edici bir okumaydı; muhtemelen artık yeşil çay içerken hep bu hikayeyi hatırlayacağım.
∙
