Shakespeare okumaları üzerinden insanın taklit eylemleri ve eğilimi üzerinden bir insan tasviri inşa etmeye çalışılmış. Gerard, Homo Sapiens (düşünen insan) yerine Homo Mimeticus (taklit eden) olarak insanı görür. Bu görüşünün genel hatlarını bu kitapta görebilirsiniz. Ancak metnin düzeni bir hayli dolambaçlı gelebilir. Sıralı bir ilerlemeden ziyade yedinci bölüm ikinci bölümü pekiştirebiliyor, üçüncü bölüm sekizinciyi, onuncu bölüm birinciye de aynısını yapabiliyor. Kitabı bitirdikten sonra taşlar yavaşça yerine oturabilir sizler için bundan dolayı kendi kendinize dövünmeyiniz. Bu durum önsözde belirtilmiş yazar tarafından. Kendileri de farkında anlayacağınız. Okumalar sadece oyunlar üzerinden ilerlemiyor. Ulysses de, yardımcı olması amacıyla, baş vurulan metinler arasında. Oyun okumaları için yararlı bir metin. Aynı zamanda disiplinler arası yaklaşım içinde açık bir tecrübe sunabiliyor. Zira mimesisden alışık olduğumuz taklitçiliği sosyoloji ve psikolojiye taşıyor. Bir görüş olarak faydalı olabileceğine inanıyorum. Tek başına bakıldığında ise bana indirgemeyle kendini haklı çıkarmaya çalıştığı noktalar var gibi geliyor.
Okudumolarak işaretledi.
Shakespeare: Haset Tiyatrosu
∙
