Kitabı Ceren Sungurun yayınında görüp almaya karar vermemle beraber anca okuma fırsatı buldum. Okurken çok fazla odağımı kaybettiğimle yüzleştim. Kitap bir kişisel gelişim kitabı değil. Size dikkatinizin neden dağıldığını ya da neden çalındığını bilimsel makaleler ve bu çalışmaları yürüten bir çok biliminsanın görüşleri doğrultusunda yazıldığını ve yazarın bu görüşmeler ve makaleler vasıtası ile kendince yaptığı çıkarımları okuyoruz aslında. Okurken birçok kez kendime dönmemi ve benim dikkatimi çalan şeylerinde herkesin dikkatini çaldığını farketmeme vesile oldu. Yazar bir şeye odaklanamadığında kendini tembel ya da yetersiz hissettirdiğini ama bunun sebebinin kendisi olmadığını anlatıyor. Hepimizin elinde akıllı telefon, tablet ve bilgisayar mevcut. İlk başta suçu dikkatimizi dağıtan ve odağımızı değiştiren etmen olarak sosyal medyayı görüyoruz ve evet sosyal medya dediğimiz dünya bizim odağımızı dağıtarak para kazanıyor. Odağımızı dağıttığı yetmiyormuş gibi hem kendimizi yetersiz hissettiriyor hem de bu hisle hareket ettiğimizde öfkemizi tetikliyor. Sosyal medya dünyasının yaratıcıları bizim öfkemizi dinç tutarak da para kazanmaya devam ediyor. Kitabın ilerleyen bölümlerinde dikkatimizi çalan şeylerin kirlilik, beslenme ve çocukluktan başlayan stres ve kaygının da olduğunu ortaya koyuyor. Siyasetçiler bu düzeni hep bireylere yıkıyor aslında. Bireysel olarak her şeyde kendimizi suçlamamızı sağlıyor. Bizler kollektif olarak birlik sağlayabilirsek ki kollektif birlikle güzel şeylerin olduğuna da değiniyor kitap bu dikkat dağınıklığımızı yenebileceğimizden bahsediyor. Okumadıysanız ya da okumaya çekiniyorsanız bu kitabı öyle ya da böyle okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Sorun bireylerde değil sorun dünyada ve bunu bizim suçumuz olarak bizlere atfetmelerine izin vermemek için elimizden geleni yapmamız gerekiyor arkadaşlar.