Discipulus



+32 ben sadece unutuverdim
geçmiş neden geçmişse
gelecek de orada olacaksa
şimdi dinlenme vakti geldi
fakat bize dünün bugünü var
sadece kaygım burada ve ben bir kapıdan içeri giriyorum
gitttiğimiz her yer aynı olsa bile yalnızız
sustuğum herkes beni dinliyorsa ben niye susuyorum
konuştuğumdaysa susturuyorlar
ki ben sadece kendime durgunum başka konuşmam
sessizlik ve suskunluk aynı şey mi diyor babam
bense susuyorum konuşmamak üzere
kahrolduğunu görsen de sadece istediğin kadarsın
ben seni olduğundan da büyük bildim
sadece hayır demeyi bildiğim zaman
bildiğimi bilmiyordum bilerek
hazır yolla ateş
kimisine göre kaygısız
asılsız iddialar yayılıyor
silik karakterler her yerde
karaktersizler etrafta geziyor
üzüldüğüm kadarıyla yokum ancak sevdiğim kadarıyla varım diyebilir miyiz
öyleyse eğer, ben arafın bir parçasıyım
arafta değilim hayır sadece arafın kendisi anlayabilirse beni ben arafım
değil mi?
Farklı renkler karnımdaki kelebekler için güzel bir çiçek yuvası yaratıyor
Yakınlığı güllerle leylakların sevilince ortaya çıkıyor
Çizmeler ve limon çiziyorum duvarlarıma
Hep bildiğin gibiyim
Aşk için yalvarıyorum herkese
Bir öpüşün sıcaklığına sığındım soğuk sokaklarda
Zamanımız daralıyor
İlgi fazlalığı sayılacak her insanı tanımak yorucu
Duvarlarımdaki kulaklar asla duymuyor ve konuşmuyor benimle
Tetik çekmekte usta olsan da ben buluyorum her ölecek olanı
Yazdığım her sayfada daha da yaklaşıyorum sonuma
Gözümü tam olarak nereye çevirmem gerek
Korktuğum sahiplenilmek isterken hapsolmak
Bir parçam korkmuyordu senden her gün
Bir tarafım da yok olmak istiyordu
Siyah ve pembe hayallerle kabuslar yanı başımda
Kabullenemedim tarafımı
İçimde kazanamadığım savaşlar biriktirdim sanki
Kaybetsem de her gün sonuç aynı değil
pır pır ediyor şimdi
uçarak uzaklaştın
önce seni vurdular
özlediğim her dizede sen varsın
özlemediklerimde de ben
elimde avucumda ne kaldıysa
sana versinler
sen ki en cesur en karanlık imge
ben ki seni vuran mecnun
lakin kimse kalmadı
geçmişimizde
bak şimdi düşünmüyorum
acımdan kaygımdan öte
hiçbir şey kalmadı
kimse yokmuş gibi
önce seni sonra kalbimi vurdular
sırası değişmez
şaşmaz bu düzen
acıdan ibaret gönlüm
daha önce yazılmış gibisin
ben mi başkası mı söyle
ancak o zaman anlarım
beni istediğini
devamı gelsin mi? sizce nasıldı?
yorumlarınızı bekliyorum 🙂























