Şiir gibi ama değil de. Biraz eski ama düzenledim. Umarım seversiniz.

Farklı renkler karnımdaki kelebekler için güzel bir çiçek yuvası yaratıyor
Yakınlığı güllerle leylakların sevilince ortaya çıkıyor
Çizmeler ve limon çiziyorum duvarlarıma

Hep bildiğin gibiyim

Aşk için yalvarıyorum herkese

Bir öpüşün sıcaklığına sığındım soğuk sokaklarda

Zamanımız daralıyor

İlgi fazlalığı sayılacak her insanı tanımak yorucu

Duvarlarımdaki kulaklar asla duymuyor ve konuşmuyor benimle
Tetik çekmekte usta olsan da ben buluyorum her ölecek olanı
Yazdığım her sayfada daha da yaklaşıyorum sonuma

Gözümü tam olarak nereye çevirmem gerek

Korktuğum sahiplenilmek isterken hapsolmak

Bir parçam korkmuyordu senden her gün
Bir tarafım da yok olmak istiyordu
Siyah ve pembe hayallerle kabuslar yanı başımda

Kabullenemedim tarafımı

İçimde kazanamadığım savaşlar biriktirdim sanki

Kaybetsem de her gün sonuç aynı değil ...devamını oku