Discipulus




+3 Nereye gidersem gideyim gelir miydin benimle?
Haritalarda yeri bile olmayan bir şehre bile…
Belki bir deniz kenarına, belki bir dağın eteklerine.
Sadece baharlara ya da yazlara değil, kışlara da gitsek seninle,
Karanlığın çöktüğü akşamın o en sessiz, en kimsesiz saatlerine…
Gelir miydin rüzgarların süpürdüğü yalnız sokaklara benimle?
Yollara düşsek mesela, mevsimler kalsa geride,
Gölgelerimiz geceye karışırken elin olsa elimde…
Gelir miydin esrarengiz dünyalara benimle?
Yollar taşlı olsa da, fırtınalar kopsa da kuytu köşemizde,
Adımlarım yorulduğunda omuz vermeye yüküme,
Gelir miydin benimle hiç bakmadan arkana öylece?
Adımızın unutulduğu, yabancı tenha şehirlerde,
Aynı gökyüzünün altında, aynı sessizliği paylaşabilmeye,
Gelir miydin benimle, dünyayı arkanda bırakarak bir gece?
Zamanın durduğu o incecik, kırılgan çizgide,
Tüm pişmanlıkları ve keşkeleri yakıp geride,
Gelir miydin sadece birbirimizin izini takip etmeye…
Yolum sen olsaydın kaybolmak da güzel olurdu sessizce,
Sonra baştan kurardık ufkumuzu yeniden seninle…
Peki sen gelir miydin benimle sonsuzluğun en dibine?
-KirazÇiçeği
Sakin suların içinde aniden akıntıya kapılmak gibi
Sende öyle bir şey var ki gözlerin ruhumu okuyor sanki
Elinden bırakamadığın sürükleyici bir kitap gibi
Sende öyle bir şey var ki sesin huzurla dolduruyor beni
İçime işleyen ve sonu gelmeyen eski bir şarkı gibi
Sende öyle bir şey var ki dokunuşun unutturuyor her şeyi
Zamanın akmayı bıraktığı mistik anlardan birindeymişiz gibi
Sende öyle bir şey var ki sessizliğin yakıyor ciğerimi
Ateşe atılmış ve kül olmayı bekleyen bir parça odun gibi
Sende öyle bir şey var ki her bir zerren bitiriyor beni
Gözü kapalı atladığım ve sonunu düşünmediğim bir fırtına gibi
-KirazÇiçeği








