Otomatik Portakal kapağı

Otomatik Portakal

Anthony Burgess
4,148 puan 73 okur 3 alıntı 1 inceleme
Tüm alıntılar Amazon'da satın al
Çevirmen
Dost Körpe
Sayfa
172
ISBN
9786052957929

Arka kapak

Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum…” Karabasan gibi bir gelecek atmosferi… Geceleyin sokakları terörize eden, yaşamları şiddet üzerine kurulu gençler ve bu hikâyenin anti-kahramanı Alex... Yayımlandığı günden bu yana “kült roman” özelliğini kaybetmeyen Otomatik Portakal’ın 15 yaşındaki kahramanı, “iyi ya da kötü nedir?”, “İnsan özgür iradesiyle kaderini seçebilir mi?” gibi soruların yanıtlarını kurcalarken, şiddet dolu sahnelere Beethoven’ın, Mozart’ın müziği eşlik ediyor; Alex ve “çete kardeşleri” Pete, Georgie ve Aptalof, yarattıkları yepyeni dilin kelimelerini okurun zihnine kazıyorlar. Ünlü yönetmen Stanley Kubrick tarafından 1971’de filme de çekilen Otomatik Portakal tüm zamanların en sarsıcı romanlarından. “Cockney dilinde (İngiliz argosu) bir deyiş vardır. ‘Uqueer as as clockwork orange’. Bu deyiş, olabilecek en yüksek derecede gariplikleri barındıran kişi anlamına gelir. Bu çok sevdiğim lafı, yıllarca bir kitap başlığında kullanmayı düşünmüşümdür. Bir de tabii Malezya’da ‘canlı’ anlamına gelen ‘orang’ sözcüğü var. Kitabı yazmaya başladığımda, rengi ve kokusu hoş bir meyvenin kullanıldığı bu deyişin, tam da anlatmak istediğim duruma, Pavlov kanunlarının uygulanmasına dayalı bir hikâyeye çok iyi oturduğunu düşündüm.” Anthony Burgess

Alıntılar3

Herhangi birşeyi sınırlandırmak çok güçtür.Dünyayı, yaşamı sınırlandıramayız.İyi kabul ettiğimiz tatlı,güzel dediğimiz birçok davranışta, duyguda yabanlık vardır.Örneğin tutkuda;müzikte.Seçme hakkın vardı oğlum ve sen bu hakkı kullandın.
heart
13 kişi
∙
Sayın yöneticimizin bazı kuşkuları var.Bu yöntem gerçekten, kötü bir kişiyi topluma yararlı bir insan evladı yapabilecek mi? Asıl sorun bu bizce.İyilik kişinin içinden gelir 6655321.Kişi iyiliği seçebilmelidir.Kişiye seçme hakkı tanınmazsa o kişiliğini yitirir.
heart
9 kişi
∙
Bu "Toplum İçin Yararlı Ol" tekerlemelerini belleyen ve belletenlerin "suç neden işlenir?" sorusunu düşündükçe gülmekten hayalarım ağrıyor.Neden "iyiliğin kökeni"ni incelemezler,araştırmazlar? Herkesin derdi "kötülük" ya da "iblisliğin kökeni".Eğer serseriler kötülük yapıyora bu onların tercih hakkı.Yani adamlar kötülüğü benimsemişler.İyiler de iyiliği... Ben kötülüğü yeğleyenler arasındayım.Yetke hiçbir zaman kötülüğe izin vermez ne yazık ki... İnsan kişiliği Koca Tanrı'nın en büyük eseridir.O bununla övünür.Kişiliksiz yaratıklar kişilik sahiplerini ezmeye uğraşırlar bu dünyada kardeşlerim.Çağdaş tarihimize bir göz atın.Bu makinelere karşı çıkıp onları bozmaya uğraşanlar hep kişilik sahibi,yüce yaratıklardır.Bunları anlatırken son derece ciddiyim kardeşlerim.Ben yaptıklarımdan zevk,mutluluk duyduğum için kötüyüm o kadar.
heart
9 kişi
∙
Tüm alıntılar (3)

İncelemeler1

Kitap İncelemesi
Otomatik Portakal, okurken bana en çok şu duyguyu yaşattı: Bir insandan aynı anda hem bu kadar nefret edip hem de onun için bu kadar üzülmek mümkün mü? Alex, ilk sayfalardan itibaren yaptıklarıyla bende öfke uyandıran bir karakter. Onun şiddete olan tutkusu, başkalarının acısından keyif alması ve hiçbir vicdan kırıntısı göstermemesi yüzünden ona empati kurmak neredeyse imkânsız hale geliyor. Fakat kitap tam da burada beklenmedik bir şey yapıyor. Alex'in cezalandırılma süreci başladığında, nefret ettiğim karakter için kendimi üzülürken buldum. Çünkü yazar, "Kötü biri cezalandırılmalı mı?" sorusundan çok daha rahatsız edici bir soru soruyor: "Bir insanın kötülük yapma özgürlüğü elinden alınırsa, geriye gerçekten insan kalır mı?" Alex değişmiyor; değiştiriliyor. İşte bu ince ayrım, kitabın en güçlü yanı bence. Anthony Burgess'in anlatımı ilk başta zorlayıcıydı ilk defa okuduğum için onun dilini ama sonra bunun bilinçli bir tercih olduğunu fark ettim. Kitabın kendine ait dili, okuru dışarıda bırakmıyor; aksine Alex'in zihnine hapsediyor. Bu da yaşanan olayların etkisini daha rahatsız edici ama bir o kadar da unutulmaz kılıyor baya. Otomatik Portakal benim için sevdiğim karakterlerin olduğu bir roman değildi; tam tersine, sevmediğim bir karakter üzerinden insan doğasını sorgulatan bir romandı. Kitabı bitirdiğimde Alex'i hala sevmiyordum. Ama onun yaşadıklarının da doğru olmadığını düşünüyordum. Bence bir kitabın başarısı tam olarak burada yatıyor: Okura tek bir doğru sunmak yerine, onu kendi vicdanıyla baş başa bırakıyor ve doğru ne olduğunu bize gösteriyor. Ayrıca sonda eski halinde olması sevinmeli miyim üzülmeli miyim düşündürttü bana. Bu kadar beni duygular arasında bırakan çok az kitap okudum ve sonuç olarak kitap güzeldi bence.
heart
5 kişi
∙
Tüm incelemeler (1)

Benzer kitaplar

Kitaplığını oluştur

Kitapları kitaplığına eklemek, puan vermek ve okuma durumunu takip etmek için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.