Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire, 'Buraya kadar!' dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın.
Novicius



ne yazık fark ediyor ki
üzüleceği hiçbir şeyi yok
o da buna üzülüyor
bu sabah
dün giydiğim takımı giydim
bazen bu hüzün bitmesin istiyorum
çok güzel gecelerin ardından
bir kadını özlemek
hep yapmak istediğim bir şeydi
bana benzemekte epey insansınız
birisi bana hep anlattı hayatı
ondan alıntı yapıyorum
eski evlerin alçıları
çok amatör sevgilerde çürüdü
otellerdekilerse epey profesyonel
akşam yemeğimi yalnız yedim
biliyor musunuz
aslında epey kilolu biriyim
yağlarımı çöreklere
böreklere borçluyum
biliyor musunuz
aslında
ben ne yapıp edip
bu hayatta
bir şeyler görmeliyim
hayatı asla ziyan düşünmedim
biliyor musunuz
ben ne yapıp edip
bir yolunu bulmalıyım
hiç kanatlarım yokken
göklerde süzülmenin
biliyor musunuz
biliyor musunuz
belki de bilmek istemiyorsunuz
ben de herkes gibi bir gün
pişmanlıklarımı kucaklayıp ölmeliyim
çiçekleri ne zaman koparmayı bıraktık
öğretmenimize en son
ne zaman çiçek bıraktık
bu hayatta
bildiğim tek bir şey var
incitmeyenlerin vicdanında
hep biten
bir çeşit yemek var
çokça insanlarınsa
epey aç bir canavar
hayatta mutluysanız
beni hiç göremezsiniz
öz konuştuğum konuşmalarımı
hiçbir zaman önemsemedim
bir kadını seveceğim mesela
günlerden birinde
yavaşça ölmüş olacağım
bunu kaç kere reherse ettik beynimle
biraz anlamadığınız
havuzlarım var içimde
yorgunluk beni yatağa yatırdı
iyi geceler kardan adam dünya
seni daima sevmiştim

Garip şey, derdin ne olursa olsun erkekler sana dişlerini muayene ettir der, kadınlar da evlen der. Hayatında hiçbir şeyi başaramamış bir adam kalkar sana işini nasıl yöneteceğini anlatır. Bir çift çorabı olmayan üniversite profesörlerinin on yılda nasıl milyoner olunacağını ve ömründe bir koca bulamamış bir kadının aileye nasıl bakılacağını anlatmasına benzer bu.
"Kediler," dedi Albay, "Miyavlarlar." Hikmet gülümsedi; "Sizi de bu mizah duygusu kurtarıyor albayım." Ellerini iki yana açtı: "Ne yapalım? Şehir kurtları da yer darlığı dolayısıyla dama çıkıyor. Kendime engel olamıyorum: Yanımda sıcak bir varlık bulunca bencil oluyorum. İnsan sevdiğini üzmek pahasına ondan yararlanmağa çalışıyor. Bu arada benim gibi durumlara düşüyor... "Otur," dedi Hüsamettin Bey, "Anladım." "Haklısınız albayım." Oturdu. "Fakat, Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım? Yok. Peki albayım. Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size: Nasıl? Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.












