Cahil Hoca - Zihinsel Özgürleşme Üstüne Beş Ders
Jacques Ranciere- Yazar
- Jacques Ranciere
- Yayınevi
- Metis Yayınları
- Çevirmen
- Savaş Kılıç
- Sayfa
- 144
- ISBN
- 9789753429665
Arka kapak
Felsefenin elması Joseph Jacotot'nun başına düşmüştür: 1818'de sürgünde bir devrimci olan Jacotot Belçika'da Fransız edebiyatı okutmanı olarak yarı-zamanlı bir iş bulur. Tek kelime Fransızca bilmeyen Flamanlara, kendisi de tek kelime Flamanca bilmediği halde hocalık etmek zorundadır... İkidilli bir Fénelon baskısı koşar imdadına; "öğrencileri"nin kendi kendilerine Fransızca ve Telemak'ı öğrenmelerine kılavuzluk eder. İnsanın bilmediğini de öğretebileceğini gösteren bu tuhaf deneyin sezdirdiği kaçınılmaz sonucu anlamakta hiç gecikmez Jacotot: Bilen ile bilmeyenin, öğreten ile öğrenenin, kol emekçisi ile zihin emekçisinin, kısacası zekâların eşitliği.
Bu şaşırtıcı hikâyeyi ve Jacotot'nun felsefesini anlatan Jacques Rancière hem eğitim üzerine çok özgün bir düşünce sunuyor hem de zekâların eşitsizliğini ve bilgi hiyerarşisini bahane eden toplumsal eşitsizlik tasavvurlarına önemli eleştiriler getiriyor. "Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır," diyen Cahil Hoca, eğitimciler ve eğitim sistemi üzerine kafa yoranlar için olduğu kadar siyaset felsefesiyle ilgilenenler için de ufuk açıcı bir kitap.
Alıntılar2
"Hakikat kamusal alandaki hiçbir çatışmaya son vermez. İnsanla ancak bilinciyle, vicdanıyla baş başayken konuşur. İki bilinç arasında çatışma başladığı anda hakikat geri çekilir. Karşılaşmak isteyenler, hakikatin tek başına, kafilesiz gittiğini bilmelidir. Siyasal kanılar ise hep en heybetli kafilelerle çevrilidir: Ya kardeşlik ya ölüm, der onlar; sırası geldi mi, Ya meşrutiyet ya ölüm, Ya Oligarşi ya ölüm vb. “İlk kelime hep değişir, ama ikinci kelime bütün kanıların bayrak veya flamaları üzerinde ya ifade edilir ya da ima. Sağda Ya A’nın egemenliği ya ölüm yazar, solda Ya B’nin egemenliği ya ölüm. Ölüm hiç eksik olmaz: Ya ölüm cezası kalksın ya ölüm diyen insanseverler bile tanırım.”
Hakikat kamusal alandaki hiçbir çatışmaya son vermez. İnsanla ancak bilinciyle, vicdanıyla baş başayken konuşur. İki bilinç arasında çatışma başladığı anda hakikat geri çekilir. Karşılaşmak isteyenler, hakikatin tek başına, kafilesiz gittiğini bilmelidir. Siyasal kanılar ise hep en heybetli kafilelerle çevrilidir: Ya kardeşlik ya ölüm, der onlar; sırası geldi mi, Ya meşruiyet ya ölüm, Ya Oligarşi ya ölüm vb. “İlk kelime hep değişir, ama ikinci kelime bütün kanıların bayrak veya flamaları üzerinde ya ifade edilir ya da ima. Sağda Ya A’nın egemenliği ya ölüm yazar, solda Ya B’nin egemenliği ya ölüm. Ölüm hiç eksik olmaz: Ya ölüm cezası kalksın ya ölüm diyen insanseverler bile tanırım.”²¹ Hakikat yaptırım kullanmaz; ölümden yardım almaz. Öyleyse Pascal’in izinden giderek şöyle söyleyelim: Güce adalet kazandırmanın bir yolu her zaman bulunmuştur ama, adalete güç kazandırmanın bir yolunu bulmaya yaklaşan olmamıştır. Hatta böyle bir tasarının anlamı bile yoktur. Güç güçtür. Gücü kullanmak akla uygun olabilir. Ama onu akla uydurmak istemek akıldışıdır.
Benzer kitaplar
Tarihin Adları
Jacques Ranciere
Şeffaflık Toplumu
Byung Chul Han
Kurmacanın Kıyıları
Jacques Ranciere
Deliliğe Övgü
Desiderius Erasmus
Yürümek
Henry David Thoreau
Sisifos Söyleni
Albert Camus
Denemeler
Michel de Montaigne
Mutlu Olma Sanatı
Arthur Schopenhauer
Hay Bin Yakzan
İbn Sina, İbn Tufeyl
Kum ve Köpük
Halil Cibran