Arka kapak
Memduh Şevket Esendal’ın ikinci romanı Ayaşlı ile Kiracıları, 12 Mart-21 Mayıs 1934 tarihleri arasında Vakit gazetesinde tefrika edildikten sonra aynı yıl kitap olarak basılmış; 1942 yılında CHP roman yarışmasında beşincilik derecesini almıştır.
Toplumun farklı kesimlerinden gelen ve Ayaşlı’nın apartmanında yolları kesişen insanların her birinin birbirinden ilginç hikâyeleri vardır. Ayaşlı apartmanı ne otel gibi yüzeysel ve sıradan ilişkilerin mekânı, ne de bir ev sıcaklığı sağlar sakinlerine. Nitekim zamanla, orada yaşayan herkes az çok mekânla ve birbirleriyle bir bağ kurar.
Ayaşlı ile Kiracıları, süsten uzak, sade bir üslupla insan ilişkilerindeki çapraşık yapıyı ağır ağır çözüyor. Esendal, birbirinden ilginç karakter kadrosuyla zenginleştirdiği bu eseriyle karakterin değil toplumun romanını yazıyor
Alıntılar5
Tümünü görHayatın en fena zamanları insanın kendini beğenmediği zamanlardır. Cavide beni pek insafsızca aldattı!Kendimi pek zavallı, pek saf buluyorum. İskender beni değerli buluyor, herkes beni beğeniyor, Turan bana bayılıyor, Faika benden hoşlanıyor, Cavide bana varmak istiyor, hizmetçiler beni baba gibi tanıyorlar diye bildiğim ve düşündüğüm günler hayat ne kadar tatlıydı! Bugün her şeyi olduğu gibi görüyorum: Cavide bana hiç... Yani metelik bile vermiyormuş. Turan beni kullanıyor. O erkek, ben kadın... Aşk filan bunlar saçma, doğrusu bu ki, ben onun zevkine hizmet ediyorum. Müdür bana kıymet verir, kendi işinin çıkarı için! Bankadaki arkadaşların çoğu beni sever gibi görünürler, hiçbiri beni çekemezler. Beni yerimden atmak, arkamdan gülmek için yanlış bir işimi arar dururlar. Küçük memur arkadaşların beni sevmeleri onlara yardım edeyim diyedir. Faika da beni sevmiş! Boş laf. Ne onlar beni sever ne ben onları. Ben Cavide'yi sevdim mi? Turan'ı seviyor muyum? İnsan, sevmek ne demek olduğunu unutuyor da beni seviyorlar diye kendini avutuyor!Ben yalnız Fahri'yi severim, o da beni sever. Severim. Niçin? Bunun niçini yok. O da beni sever, onun sevgisinin de niçini yoktur. İşte sevgi bu. Kalanı yalan. Kalanını biz uyduruyoruz.
Turan bunları nasıl vicdan rahatı içinde söylüyor. Odada üçümüz varız. Üçümüzün de birbirimizi bilmemiz lazım! Hadi tutalım ki Haki bilmiyor, Turan'la ben de bilmiyor muyuz? Oturduk, biz namuslu insanlar, zamanın kötülüğünden, ahlak düşkünlüğünden yana yana şikayetler ettik, Faika'ya, ablasına acıdık, Ayaşlı'ya Fuat'a kızdık... Böyle konuşmak da bir ihtiyaç mı? Bilmem, belki o çekiştirdiğimiz adamlar da bizim gibi oturup ortalığın ahlaksızlığından şikayet ederler!
- Ben öyle sanıyorum ki, bu lakırdıyı o kendisi çıkarıyor. - Yapabilir, bu Zinet'in çıkarması da akla gelir. - Başkaları çıkarsalar "Evleniyor" diye çıkarmazlar, "eğleniyor" diye çıkarırlar. - Yanlışın var, bugün "eğlenmek" mesele değil "evlenmek" bir hadisedir. Eğlenmek dedikodusu çıkarsalar seninle benim aramda çıkarırlar! Hiç işitiyor musun? - İşitmedim. - Gördün mü? Neden? Çünkü mesele değildir!
Diğer baskılar5
Benzer kitaplar
Fareler ve İnsanlar
John Steinbeck
Mendil Altında
Memduh Şevket Esendal
Kürk Mantolu Madonna
Sabahattin Ali
Siddhartha
Hermann Hesse
Küçük Prens
Antoine de Saint-Exupery
Kurtlarla Koşan Kadınlar
Clarissa P. Estes
Mendil Altında
Memduh Şevket Esendal
Simyacı
Paulo Coelho
Satranç
Stefan Zweig
Dönüşüm
Franz Kafka