Arka kapak
'Memduh Şevket Esendal Bütün Eserleri' dizisinin ilk kitabı olan 'Ayaşlı ile Kiracıları', yazarın en önemli yapıtlarından biridir. 1946 CHP Roman Ödülü'nü de alan yapıtta Memduh Şevket Esendal, cumhuriyetin ilk yıllarındaki Ankara'dan bir kesit sunar. Eğitimleri, uğraşları, dünya görüşleri farklı insanların ilişkilerini büyük bir ustalıkla sergiler; onların kişiliklerinde, dönemin bütün özelliklerini yansıtır. Memduh Şevket Esendal, Ayaşlı ile Kiracıları'nda olduğu gibi diğer romanlarında ve öykülerinde de, bireysel öğelerden bir bütüne ulaşmanın en güzel örneğini verir. Yalın ve akıcı bir dili vardır. Haklı olarak yazın tarihimizde önemli bir yer edinmiştir.
Alıntılar5
Tümünü görHayatın en fena zamanları insanın kendini beğenmediği zamanlardır. Cavide beni pek insafsızca aldattı!Kendimi pek zavallı, pek saf buluyorum. İskender beni değerli buluyor, herkes beni beğeniyor, Turan bana bayılıyor, Faika benden hoşlanıyor, Cavide bana varmak istiyor, hizmetçiler beni baba gibi tanıyorlar diye bildiğim ve düşündüğüm günler hayat ne kadar tatlıydı! Bugün her şeyi olduğu gibi görüyorum: Cavide bana hiç... Yani metelik bile vermiyormuş. Turan beni kullanıyor. O erkek, ben kadın... Aşk filan bunlar saçma, doğrusu bu ki, ben onun zevkine hizmet ediyorum. Müdür bana kıymet verir, kendi işinin çıkarı için! Bankadaki arkadaşların çoğu beni sever gibi görünürler, hiçbiri beni çekemezler. Beni yerimden atmak, arkamdan gülmek için yanlış bir işimi arar dururlar. Küçük memur arkadaşların beni sevmeleri onlara yardım edeyim diyedir. Faika da beni sevmiş! Boş laf. Ne onlar beni sever ne ben onları. Ben Cavide'yi sevdim mi? Turan'ı seviyor muyum? İnsan, sevmek ne demek olduğunu unutuyor da beni seviyorlar diye kendini avutuyor!Ben yalnız Fahri'yi severim, o da beni sever. Severim. Niçin? Bunun niçini yok. O da beni sever, onun sevgisinin de niçini yoktur. İşte sevgi bu. Kalanı yalan. Kalanını biz uyduruyoruz.
Turan bunları nasıl vicdan rahatı içinde söylüyor. Odada üçümüz varız. Üçümüzün de birbirimizi bilmemiz lazım! Hadi tutalım ki Haki bilmiyor, Turan'la ben de bilmiyor muyuz? Oturduk, biz namuslu insanlar, zamanın kötülüğünden, ahlak düşkünlüğünden yana yana şikayetler ettik, Faika'ya, ablasına acıdık, Ayaşlı'ya Fuat'a kızdık... Böyle konuşmak da bir ihtiyaç mı? Bilmem, belki o çekiştirdiğimiz adamlar da bizim gibi oturup ortalığın ahlaksızlığından şikayet ederler!
- Ben öyle sanıyorum ki, bu lakırdıyı o kendisi çıkarıyor. - Yapabilir, bu Zinet'in çıkarması da akla gelir. - Başkaları çıkarsalar "Evleniyor" diye çıkarmazlar, "eğleniyor" diye çıkarırlar. - Yanlışın var, bugün "eğlenmek" mesele değil "evlenmek" bir hadisedir. Eğlenmek dedikodusu çıkarsalar seninle benim aramda çıkarırlar! Hiç işitiyor musun? - İşitmedim. - Gördün mü? Neden? Çünkü mesele değildir!