Edgar Allan Poe sözleri ve alıntıları

Edgar Allan Poe kitaplarından okurların paylaştığı 21 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Kuyu ve Sarkaç (Seçme Öyküler), Edgar Allan Poe Bütün Şiirleri, Bütün Şiirleri (Ciltli).

Yazar sayfası
21 alıntı
Yine tamerline şiirinden bayıldığım bir kısım.
Evime ulaştım-ama evim değildi artık
Çünkü, onu benim evim kılan her şey akıp girmişti.
Yosun tutmuş kapısından geçtim
Ve yumuşak olmasına karşın adımlarımın,
Eşik taşından önceden bildiğim birinin scsi geldi.
Ah, cehennem, göster haydi gösterebilirsen
Daha kırık bir kalp, daha derin bir acı
Ateş öbeklerinin üzerinde, aşağıdaki
Peder, gerçekten inanıyorum-
Biliyorum-çünkü benim için
Kutsal yücel iklerden gelen ölüm
Aldatıcı hiçbir şeyin olmadığı yerden,
Aralık bıraktı demirden kapısını.
Ve senin göremeyeceğin, gerçeğin ışıkları
Sonsuzluğun içinde parlamakta-
İnanıyorum ki İblis tuzak kurmuş
Geçeceği tüm yollara insanın-
Aksi halde nasıl, kutsal korulukta
Bırakırdım tanrı-aşkı,
Hiç kirletilmemiş sunuların buhuruyla
Her gün karl ı kanatlarını kokulandıran,
heart
15 kişi
∙
Her şeyi kazanıp hiçbir şeye sahip olmak. Özellikle son kısmı ayrı bir hoşuma gidiyor. Şiirin alıntıdaki orjinal kısmı da şöyle;


O! human love! thou spirit given,
On Earth, of all we hope in Heaven!
Which fall’st into the soul like rain
Upon the Siroc wither’d plain,
And failing in thy power to bless
But leav’st the heart a wilderness!
Idea! which bindest life around
With music of so strange a sound
And beauty of so wild a birth-
Farewell! for I have won the Earth!
Ey aşk, ruha verilmiş olan,
Sensin, yeryüzünde, gökyüzünde bütün beklediğimiz.
Ruha, güney yelinin kururtuğu topraklara
Düşen yağmur gib i, giren
Ve bir çöle çeviren yüreği,
Ama gücü mutlu etmeyen.
Yaşamı, öylesine tuhaf bir sesin müziğiyle
Ve öylesine vahşi bir güzellikle bağlayan, Düşünce,
Elveda, çünkü dünyayı kazandım ben.
heart
15 kişi
∙
Bu bölümde Poe’nun yaptığı şey oldukça güzel. Şiirin başında kurduğu saray atmosferini yavaş yavaş kendi karşıtına çeviriyor. Önceden ışık, uyum ve müzikle ilişkilendirilen saray, burada kırmızı pencereler, grotesk biçimler ve uyumsuz bir melodiyle karşımıza çıkıyor. Yani Poe doğrudan saray bozuldu demiyor biz bunu imgelerin değişmesinden ve birbirine evrilmesinden anlıyoruz. Özellikle discordant melody önemli. Şiirin başındaki bu uyumlu müzik artık yerini ahenksiz bir sese bırakıyor. Aynı şekilde içeride hâlâ bir hareket var ama artık düzenli değil. Ve bence son dizedeki And laugh—but smile no more da bütün bu dönüşümün küçük bir özeti gibi. Hâlâ gülüyorlar ama gülümsemiyorlar. yani eylem aynı kalıyor fakat anlamı değişiyor. Anladığım kadarıyla poe’nun bu tekinsizliği de biraz buradan geliyor. Şeyler tamamen yok olmuyor, sadece tanıdık hallerini kaybedip yabancı ve karanlık bir şeye dönüşüyorlar. Ve şiir bir bütünlük halinde varoluyor
And travellers, now, within that valley,
Through the red-litten windows see
Vast forms that move fantastically
To a discordant melody;
While, like a ghastly rapid river,
Through the pale door
A hideous throng rush out forever,
And laugh—but smile no more.

Türkçesi:

Ve seyyahlar, şimdi, o vadide,
Kızıl ışıklı pencerelerden görürler
Kocaman şekilleri, tuhaf bir biçimde
Kımıldamadan ahenksiz bir müzikle,
Korkunç bir hızla akan bir nehir gibi,
Belirsiz bir kapıdan
Akın ederken korkunç bir kalabalık sonsuza dek
Ve gülerler—ama artık gülümsemezler.


heart
alkis
14 kişi
∙
​Hayatlarının bir döneminde, zihinlerinin, belli kararlara ulaşmak için nasıl bir sıra izlediğini anlamaya çalışmaktan keyif almamış çok az insan vardır. Bu iş çoğunlukla ilgi çekicidir; bunu ilk kez deneyen kişi, başlangıç noktasıyla hedef arasındaki uzaklığı ve tutarsızlığı görünce şaşkınlığa düşer.
heart
11 kişi
∙
"Ama, umut gitmişse uzaklara Bir gece ya da bir gün Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın Fark eder mi bu yüzden? Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz Yalnızca bir düş içinde bir düş. "
heart
11 kişi
∙
Günah işlemişsek bile, deme böyle, bu ağıt yakılmazsa eğer 
Gitmezse semaya son sözlerimiz, ölüler nasıl huzura değer?
 Lenore, umuduyla gitti dünyadan, hem de yanıbaşında 
Kalmadı derdi artık; hiddetinden ve karın olmaktan yana 
Böyle; uzanmış narin ve güzel, artık kendine dönmüş yönü
 Sarı saçlarında ışıldıyor da hayat, gözlerinde belli ki ölü
 Orada, evet saçlarında hayat ama gözlerinde ölüm
heart
10 kişi
∙
Yine “Usher Evi’nin Çöküşü” adlı öyküden
Onu daha yakından tanıdıkça, karanlığı doğal bir özellikmiş gibi maddî manevî âlemin her parçasına bitmek tükenmek bilmez bir kasvetle yağdıran bir ruhu neşelendirmeye çalışmanın faydasızlığını çok acı bir şekilde anlamıştım.
heart
9 kişi
∙
Arkadaşımın, geceyi sırf gece olduğu için sevmek gibi tuhaf bir zevki (Buna başka ne denir ki?) vardı; bütün öteki acayip hallerine olduğu gibi, buna da sessizce katlanmıştım; kendimi bütünüyle onun çılgın isteklerine teslim etmiştim. Kara tanrıça her zaman bizimle olamazdı; ama biz sahte bir gece yaratabilirdik elbette. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte, eski binamızın ağır panjurlarının hepsini kapatıyorduk; solgun ve cılız ışıklar saçan, bir çift kokulu mum yakıyorduk. Bu ışığın altında, kendimizi düşlere kaptırıyor, saatler gerçek karanlığın gelişini haber verene kadar okuyor, yazıyor ya da konuşuyorduk. Sonra da dışarı çıkıyor, ya kol kola girip sohbeti sürdürüyor ya da geç saatlere kadar oradan oraya, aylak aylak geziniyorduk; kalabalık şehrin ışıkları ve gölgeleri arasında, sakin bir gözlemin getireceği sonsuz zihinsel heyecanı arıyorduk.
heart
9 kişi
∙
Seçkiye adını veren “Kuyu ve Sarkaç” adlı öyküden… harika bir metin, kasım kasım kasılmıştım okurken
Zindanın biçimi konusunda da yanılmıştım. Yoklayarak yürürken pek çok köşe gelmişti elime, bu yüzden biçimin düzensiz olduğu sonucuna varmıştım; karanlığın, uyuşukluk ya da uykudan henüz ayılan biri üstündeki etkisi işte bu kadar kuvvetlidir!
heart
8 kişi
∙
bir düşün içinde bir düş

Alnına konsun bu öpüş!
Ve, şimdi senden ayrılırken,
İtiraf edeyim ki-
Günlerimi bir düş
Sayarken yanılmıyorsun;
Ama, umut gitmişse uzaklara
Bir gece ya da bir gün
Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın
Fark eder mi bu yüzden?
Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz
Yalnızca bir düşün içinde bir düş.
Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyının
Haykırışları içinde duruyorum:
Ve altın kum taneleri
Tutuyorum avucumda-
Ne kadar az! Ama nasıl da
Süzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlere
Ben ağlarken - ben ağlarken!
Ah Tanrım! Daha sıkı
Tutamaz mıyım onları? Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız dalgadan?
Bir düşün içinde bir düş mü
Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?
heart
8 kişi
∙
Daha fazla göster

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.