
Edgar Allan Poe sözleri ve alıntıları
Edgar Allan Poe kitaplarından okurların paylaştığı 21 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Kuyu ve Sarkaç (Seçme Öyküler), Edgar Allan Poe Bütün Şiirleri, Bütün Şiirleri (Ciltli).
Evime ulaştım-ama evim değildi artıkÇünkü, onu benim evim kılan her şey akıp girmişti.Yosun tutmuş kapısından geçtimVe yumuşak olmasına karşın adımlarımın,Eşik taşından önceden bildiğim birinin scsi geldi.Ah, cehennem, göster haydi gösterebilirsenDaha kırık bir kalp, daha derin bir acıAteş öbeklerinin üzerinde, aşağıdakiPeder, gerçekten inanıyorum-Biliyorum-çünkü benim içinKutsal yücel iklerden gelen ölümAldatıcı hiçbir şeyin olmadığı yerden,Aralık bıraktı demirden kapısını.Ve senin göremeyeceğin, gerçeğin ışıklarıSonsuzluğun içinde parlamakta-İnanıyorum ki İblis tuzak kurmuşGeçeceği tüm yollara insanın-Aksi halde nasıl, kutsal koruluktaBırakırdım tanrı-aşkı,Hiç kirletilmemiş sunuların buhuruylaHer gün karl ı kanatlarını kokulandıran,
O! human love! thou spirit given,
On Earth, of all we hope in Heaven!
Which fall’st into the soul like rain
Upon the Siroc wither’d plain,
And failing in thy power to bless
But leav’st the heart a wilderness!
Idea! which bindest life around
With music of so strange a sound
And beauty of so wild a birth-
Farewell! for I have won the Earth!
Ey aşk, ruha verilmiş olan,Sensin, yeryüzünde, gökyüzünde bütün beklediğimiz.Ruha, güney yelinin kururtuğu topraklaraDüşen yağmur gib i, girenVe bir çöle çeviren yüreği,Ama gücü mutlu etmeyen.Yaşamı, öylesine tuhaf bir sesin müziğiyleVe öylesine vahşi bir güzellikle bağlayan, Düşünce,Elveda, çünkü dünyayı kazandım ben.
And travellers, now, within that valley,Through the red-litten windows seeVast forms that move fantasticallyTo a discordant melody;While, like a ghastly rapid river,Through the pale doorA hideous throng rush out forever,And laugh—but smile no more.Türkçesi:Ve seyyahlar, şimdi, o vadide,Kızıl ışıklı pencerelerden görürlerKocaman şekilleri, tuhaf bir biçimdeKımıldamadan ahenksiz bir müzikle,Korkunç bir hızla akan bir nehir gibi,Belirsiz bir kapıdanAkın ederken korkunç bir kalabalık sonsuza dekVe gülerler—ama artık gülümsemezler.
Hayatlarının bir döneminde, zihinlerinin, belli kararlara ulaşmak için nasıl bir sıra izlediğini anlamaya çalışmaktan keyif almamış çok az insan vardır. Bu iş çoğunlukla ilgi çekicidir; bunu ilk kez deneyen kişi, başlangıç noktasıyla hedef arasındaki uzaklığı ve tutarsızlığı görünce şaşkınlığa düşer.
Günah işlemişsek bile, deme böyle, bu ağıt yakılmazsa eğer
Gitmezse semaya son sözlerimiz, ölüler nasıl huzura değer?
Lenore, umuduyla gitti dünyadan, hem de yanıbaşında
Kalmadı derdi artık; hiddetinden ve karın olmaktan yana
Böyle; uzanmış narin ve güzel, artık kendine dönmüş yönü
Sarı saçlarında ışıldıyor da hayat, gözlerinde belli ki ölü
Orada, evet saçlarında hayat ama gözlerinde ölüm
Arkadaşımın, geceyi sırf gece olduğu için sevmek gibi tuhaf bir zevki (Buna başka ne denir ki?) vardı; bütün öteki acayip hallerine olduğu gibi, buna da sessizce katlanmıştım; kendimi bütünüyle onun çılgın isteklerine teslim etmiştim. Kara tanrıça her zaman bizimle olamazdı; ama biz sahte bir gece yaratabilirdik elbette. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte, eski binamızın ağır panjurlarının hepsini kapatıyorduk; solgun ve cılız ışıklar saçan, bir çift kokulu mum yakıyorduk. Bu ışığın altında, kendimizi düşlere kaptırıyor, saatler gerçek karanlığın gelişini haber verene kadar okuyor, yazıyor ya da konuşuyorduk. Sonra da dışarı çıkıyor, ya kol kola girip sohbeti sürdürüyor ya da geç saatlere kadar oradan oraya, aylak aylak geziniyorduk; kalabalık şehrin ışıkları ve gölgeleri arasında, sakin bir gözlemin getireceği sonsuz zihinsel heyecanı arıyorduk.
Zindanın biçimi konusunda da yanılmıştım. Yoklayarak yürürken pek çok köşe gelmişti elime, bu yüzden biçimin düzensiz olduğu sonucuna varmıştım; karanlığın, uyuşukluk ya da uykudan henüz ayılan biri üstündeki etkisi işte bu kadar kuvvetlidir!
bir düşün içinde bir düşAlnına konsun bu öpüş!Ve, şimdi senden ayrılırken,İtiraf edeyim ki-Günlerimi bir düşSayarken yanılmıyorsun;Ama, umut gitmişse uzaklaraBir gece ya da bir günBir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızınFark eder mi bu yüzden?Bütün gördüğümüz ve göründüğümüzYalnızca bir düşün içinde bir düş.Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyınınHaykırışları içinde duruyorum:Ve altın kum taneleriTutuyorum avucumda-Ne kadar az! Ama nasıl daSüzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlereBen ağlarken - ben ağlarken!Ah Tanrım! Daha sıkıTutamaz mıyım onları? Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız dalgadan?Bir düşün içinde bir düş müBütün gördüğümüz ve göründüğümüz?













