Senelerce uğraştıktan, karanlıkta el yordamıyla yolunu bulmaya çalışıp didindikten, hüsran ve bazen de çaresizliğe kapılıp belki de benim aradığım şeyi arayan başkaları da vardır düşüncesiyle elim ayağım buz kestiği onca gün ve geceden sonra nihayet ruhumda ani bir neşenin kıpırtısını hissettim ve uzun yolculuğun sonuna geldiğimi farkettim. Tamamen tesadüfi bir biçimde, boş bulunduğum bir anda aklıma gelen düşünceyi aşina olduğum ve daha önce yüzlece kez geçtiğim yollardan geçirince büyük gerçeklik gözlerimin önünde patladı ve görüş hattıma koca bir dünyanın, bilinmeyen bir düzlemin ayrıntıları girdi; kıtalar ve adalar (bildiğim kadarıyla) bir İnsan gözlerini kaldırıp güneşi ve göğün yıldızlarını, gözlerini indirip sessiz toprağı gördüğünden beri üzerinde hiçbir geminin yelken açmadığı okyanuslar. 
heart
7 kişi
∙