İçgüdü mü? Yoksa sadece aptallık mı? Kendini yok etmek için gerekli hayal gücünden tamamen yoksun olmasından mı kaynaklanıyordu? Neden ta başında, hâlâ derinlerdeyken bu işi bitirmemişti? Onu evin etrafını kapatmaya; bir dondurucu, jeneratör, elektrikli fırın, su tankı yerleştirmeye; sera, çalışma tezgahı kurmaya; evinin çevresindeki diğer evleri yakmaya; plak, kitap, konserve dağları toplamaya hatta -şimdi düşününce inanılmaz geliyordu- duvara şatafatlı bir resim yerleştirmeye iten neydi?

Hayat, yoksa, kelimelerden öte, somut, zihin kontrolü yapan bir güç müydü? Doğa, yoksa, bir şekilde içindeki, fazla ileri gitmeyi engelleyen o ışığın sönmesine engel mi oluyordu?

Ürperdi ve dişlerini gıcırdattı. Tabii, geliyorum. Neden olmasın? Neden dışarı çıkmayayım ki? Onlardan kurtulmanın en emin yolu bu olurdu.

Onlardan biri ol.

Evet, doğru fakat kimsenin bunu öğrenecek şansı olmadı. Evet, bir şey olduğunu farkındaydılar fakat "Hadi, canım... O kadar da değil" di. Bu hayal gücüydü, bu batıl inançtı, böyle bir şey asla olamazdı.

Böylece bilim efsaneyi yakalayana kadar efsane, bilimi ve geri kalan her şeyi yutuvermişti.

İşte herkesin canavar dediği kız bu. Bunu aklınızdan çıkarmamanızı isterim. Yaşamındaki tek okul balosundan sonra salt annesi merak etmesin diye hamburger ve alkolsüz birayla yetinen bir kız...