Ölmeye Yatmak kapağı

Ölmeye Yatmak

Adalet Ağaoğlu
5,01 puan 2 okur 8 alıntı 1 inceleme
Tüm alıntılar Amazon'da satın al
Sayfa
392
ISBN
9786057827166

Arka kapak

Adalet Ağaoğlu, eleştirel gerçekçiliği ve insan ruhunu derinlemesine analiz eden psikolojik çözümlemeleriyle modern Türk edebiyatının en güçlü kalemlerinden biridir. “Dar Zamanlar” serisinin ilk kitabı olarak yayımlanan Ölmeye Yatmak (1973) romanı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarından 1970’lere kadar geçen sürede yaşanan toplumsal ve siyasi dönüşümleri Aysel karakterinin yaşamı üzerinden anlatır.
Ağaoğlu, bu romanda yalnızca bir kadının kimlik arayışını değil, ülkenin sosyal yapısındaki çatışmaları, dönüşümleri ve bireylerin bu süreçte yaşadığı içsel hesaplaşmaları ustalıkla işler. Aysel'in yaşadığı içsel yolculuk, sadece onun değil, aynı zamanda Türkiye'nin de hikâyesidir.

Alıntılar8

Tümünü gör
Beş yaşındaydım. Bostanda, otlar arasında korkunç güzellikte bir çiçek gördüm. Hiç görmediğim, belki de hiç görmediğim için bana göre güzel olan bir çiçek. Elimi uzattım. Dokunmak istedim. Değmek. Değmek, cennet bahçelerinin o hiç görülmemiş çiçeğine elimi sürmek. Kendi kendime bulduğum bir güzelliğe dokunmak. Tutmak. Uzattım elimi. Otlar arasında, o benim için yeni olan şeye dokundum. Bir acıyla haykırdım sonra. Çiçek değilmiş. Zehirli bir hayvanmış. Parmağımı yardılar. Kanımı akıttılar. Beklenmedik, hiç umulmadık bir acı. Zehirli bir hayvanın sokmasından binlerce, milyonlarca kat dayanılmazlıkta... Ümmü ninem beni kucağına aldı. Pörsük memesini ağzıma yapıştırıyor. Artık emmediğimi bile bile yapıştırıyor. İtiyorum onu. Hayvanın sokmasından ağladığımı, bu can acısından haykırdığımı sanıyorlar. Yanılmış olmanın acısını anlamıyorlar. Umulmadık bir anda yanılmış olmanın acısını. Bundaki dayanılmazlığı...
heart
6 kişi
∙
Uzaktan parkın o ilk küçük meyhanesini görüyorum. Orada ilk "Avrupai kız" oluşumu. Aydın'la oturup bir bardak bira içişimi yani. Daha da "Avrupaileşip" az sonra karlı bir bank üstünde kıçım üşüye üşüye elimi tutmasına izin verişimi. Ne üstünde oturduğum ıslaklığı ne yanımdaki genci fakat uygar olmayı sevişimi...
heart
6 kişi
∙
Karanlık battaniyenin içine bazı yüzler koymak istiyorum. Bu yüzlerin çizgilerini, ağız burun kıpırtılarını görmeyi, gülümseyip konuşmalarını bekliyorum. Hiçbir şey olmuyor. Ardından beynimin son çabası geliyor. Betonlaşmış beyin sinirlerimin ucu duyulur duyulmaz, "İşte,” diyor, "İşte bitti bu iş. Ölümle savaşmak o denli uzun sürmedi." Şu odaya girdiğimden bu yana bu kadar ağır solumanın, solumanın ardından artık başka bir şey gelemez miydi? Ne gelebilir ki? Hep aynı çizgide boy atmak, büyümek, yaş almak, sınıf geçmek, değişmeyen kurumlarda değişmiş kişiler bulmayı ummak, tek başına değişmeyi ummak, buna inanmak hatta, hatta suçlamak ve yakınmak... Yakınmak ve bir gün, bir cami imamının sizi yönettiğine nerdeyse şaşmak... Çocukları unutmak... Unutup çocukları ölüme yatmaları bile suçlamak...
heart
5 kişi
∙
Tüm alıntılar (8)

İncelemeler1

Kitap İncelemesi
Aysel'in hikayesi aslında arada kalmışığın sıkışmışlığın bir hikayesi.Kendisinden çok şeyler bekleniyor fakat beklenilenler gerçekten çok ve onun kaldıramayacağı kadar ağır.Bu ağırlık onu hayatı boyunca yoruyor, hırpalıyor ve en sonunda ölüme yatmaya sürüklüyor.

Modernleşme ve modernleşmenin getirdiği yeniliklerin Türk kadınına yüklediği ağır sorumlulukları gösteren zarif bir eleştiri.
heart
7 kişi
∙
Tüm incelemeler (1)

Diğer baskılar1

Benzer kitaplar

Kitaplığını oluştur

Kitapları kitaplığına eklemek, puan vermek ve okuma durumunu takip etmek için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.