Odysseia alıntıları

Homeros

Odysseia (Homeros) kitabından okurların paylaştığı 2 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.

Bu satırlarda misafirperverliğin önemini ve aynı zamanda ahlaki bir zıtlığı görüyoruz. Telemakhos, misafirini bir tahta oturtur kendisi de o taht kadar asil bir iskemleye oturur. Onlara sunulan yiyecekler ölçülüdür, gümüş leğende elleri yıkanır, cilalı masada altın tabaklarla “saygıdeğer” bir hizmetli tarafından sunulur. Tamamdn bir denge vardır. Taliplere baktığımızda onlara ayrı bir masa kurulur. Taht ve iskemlelere yayılırlar, dengesiz ve oburca, hatta oldukça soysuz bir sofradadırlar. Bir diğer nokta ellerini yemeklere uzatmaları kısmının bir tek onlar için geçmesi. Kendilerinin olmayan şeylere el uzatıyorlar. Telemakhos‘ta iyi bir ev sahipliği ve ahlak görürken taliplerde kötü ev sahipliği, istila ve ahlaksızlığı görürüz. Tekrar gibi dursa da kelime seçimleriyle çok ince bir anlatım kurulmuş.
Götürdü Athene'yi bir tahta oturttu, işlemeli güzel bir keten örtü serilmişti üstüne, altında tokmak vardı ayakları dayamak için, kendi de alacalı bir iskemleye oturdu yanında,
taliplerden epeyce uzakta oturmuşlardı, yan yana otursaydılar o taşkın adamlarla, konuk belki bunalır, tadını çıkaramazdı şölenin, babasıyla ilgili şeyler de konuşulamazdı. Su döktü hizmetçi güzel bir altın ibrikten, yıkadılar ellerini gümüş bir leğen üstünde, gene o hizmetçi cilalı bir masa açtı yanlarına, saygıdeğer kâhya kadın da ekmeği getirdi koydu, sonra yemekler getirdi dağıttı çok çok. Sofracıbaşı tabaklar taşıdı önlerine, tabaklar türlü türlü etlerle doluydu, altın taslar koydu tabakların yanı başına, bir uşak doldurdu tasları şarapla, gide gele. Derken o azgın talipler girdi içeriye, gelip tahtlara, iskemlelere sırayla oturdular, kendi uşakları su döktü ellerine, hizmetçi kadınlar da ekmek yığdılar sepet sepet, delikanlılar içkiyle doldurdular küpleri. Sonra hepsi uzattılar ellerini bol yemeklere.
heart
14 kişi
∙
Destanın açılışı bu şekilde ve orijinalinde “Andra” yani adam kelimesi ile başlıyor. 21. Satıra kadar destanın ana kahramanın adı geçmiyor. Çok da büyük bir şey gibi durmasa da sözlü bir şekilde dinleyiciye bir hikaye anlatıldığı düşünülürse bu oldukça bilinçli nir tercih gibi duruyor. Andra kelimesi de basit dursa bile temelde Odysseus’tan çok yani bir kraldan çok zorluklar karşısında hayatta kalan bir adamın hikayesi. Onun kimliği adından daha çok çektiği acılar ve yolculuğudur. Bilerek bir kimlik anonimleştirme ve gizlenme kullanılarak aslında bu destanın eve dönüşten çok bir “kimlik” hikayesi olduğu ortaya çıkıyor. Yine oğlunun da babasının kim olduğundan, kendisinin kim olduğundan emin olmaması da bununla paralel. Baştan sona destanda kimlik değişimleri ve bir kimlik edinme süreci var.
Anlat bana, tanrıça, binbir düzenli yaman adamı, kutsal Troya'yı yerle bir etmişti hani, sonra sürünmüş durmuştu ordan oraya, ne çok yerler görmüş, ne çok insan tanımıştı, ne çok acı çekmişti denizlerde yüreği, kurtarayım derken kendi canını, yoldaşlarına dönüş yolunu açayım derken….. Ama gene de kurtaramadı onları bir türlü, taşkınlıkları yüzünden hepsi yok oldu, Güneş Tanrı'nın sığırlarını yemiş, budalalar, yücelerin oğlu da kapatmış onların dönüş yolunu. Al bir yerinden, tanrıça, anlat bize de. Ölüm uçurumundan kurtulanlar kurtulmuştu, savaştan ve denizden dönenler dönmüştü, bir o kavuşamamıştı yurduna ve karısına, oyuk mağaralarda alıkoymuştu onu Kalypso, yüce Tanrıça, yanıp tutuşuyordu, güçlü peri, kocası olsun diye o. Yıllar birbiri ardından geldi ve geçti, ve tanrıların büktüğü kader ipliği vardı İthake'ye, yurduna döneceği güne, -dertleri orda da tükenmeyecekti ya-, ama tekmil tanrılar o gün acıdılar ona, bir Poseidon vardı ona acımayan, çok içerliyordu tanrıya denk Odysseus'a,
heart
12 kişi
∙

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı ve inceleme paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.