
H.P. Lovecraft sözleri ve alıntıları
H.P. Lovecraft kitaplarından okurların paylaştığı 31 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Edebiyatta Doğaüstü Korku, Nyarlathotep, Innsmouth'un Üzerindeki Gölge.
Emily Bronte'nin yazdığı Uğultulu Tepeler (1847), kasvetli, rüzgarlı Yorkshire bozkırının ve yaşanması ancak orada mümkün olan şiddetli, çarpık hayatların çılgın manzarası ile hem bir roman olarak hem de dehşet edebiyatının bir örneği olarak kendine özgü bir yerde, tek başına durur. En başta bir hayat öyküsü ve çileli, çelişkili insani arzuların öyküsü olmakla birlikte epik ve kozmik dekoru korkunun en tinsel haline yol verir.
"O korkunç gece... Onları gördüm... kubbedeydim... ordu halindeydiler... sürü halindeydiler... kayalığı kaplamışlardı ve limandan Manuxet'e yüzüyorlardı... Tanrım, o gece Inssmouth sokaklarında olan şeyler... kapımızı sarstılar ama babam açmadı... sonra Belediye Meclisi Üyesi Mowry'i bulup bir şeyler yapmak için, elinde misket tüfeğiyle mutfak penceresinden çıktı... Yığınlar halinde cesetler ve can çekişenler... silah sesleri ve çığlıklar... Eski Meydan, Kasaba Meydanı ve New Church Green'den gelen bağrışmalar... hapishaneye girdiler... bildiri... hıyanet... dışarıdan gelip de halkımızın yarısının sırra kadem bastığını görenlere veba yüzünden dediler... Obed ve yaratıklara katılanlarla çenesini tutanlardan başka kimse kalmadı... babamdan bir daha haber alamadım..."
Bir YabancıyımÇünkü unutmak beni yatıştırsa da, bir yabancı olduğumun hep bilincindeyim; bu yüzyılda ve hâlâ insan olanların arasında bir ya-bancıyım. O büyük, yaldızlı çerçevenin içindeki hilkat garibesine parmaklarımı uzattığımdan beri biliyorum bunu; parmaklarımı uza-tıp o soğuk, sert, cilalı cam yüzeye dokunduğumdan beri biliyorum.
Dünyadaki en merhametli şeyin insan beyninin her şey arasında bağlantı kuramaması olduğunu düşünüyorum. Sonsuzluk içindeki kara denizlerin ortasında, cahillikle dolu bir adada yaşıyoruz ve bulunduğumuz yerden ileri gitmemeliyiz.
Ve nihayet dönemin romanlarında çekinerek ortaya çıkmış -Smollett'in yazdığı Fathom Kontu Ferdinand'ın Maceraları gibi- birkaç tuhaf sahnenin ardından, artık serbest kalmış sevkitabii yeni bir yazın ekolünün doğumuna yol açıyor. Korkunç ve fantastik, uzun ya da kısa, nesir kurgunun, edebi zürriyeti mutlaka çok kalabalık ve sanatsal açıdan oldukça parlak olmaya yazgılı "Gotik" ekolü.
Atmosfer her şeyden önemlidir, çünkü özgünlüğün nihai kriteri olay örgüsünün akışı değil, belirli bir hissiyatın ortaya çıkarılmasıdır. Genel olarak, bir tuhaf öykünün amacı toplumsal bir etki üretmek ya da öğretmekse ya da öyküde korku unsuru doğal yollarla açıklanarak ortadan kalkıyorsa, bu hakiki bir kozmik korku öyküsü değildir. Öte yandan bu tip anlatıların ayrı ayrı bölümlerinde, gerçek doğaüstü korku edebiyatının tüm koşullarını yerine getiren atmosferik etkilerin bulunabildiği de doğrudur.
Bu satırları oldukça büyük bir zihinsel gerilim altında yazıyorum, çünkü bu geceden sonra artık var olmayacagım. Beş parasız ve hayatı çekilir kılan ilaçlarını tüketmiş biri olarak bu işkencelere artık daha fazla davanamayacağım ve kendimi tavan arası penceresinden aşağıya, sefil sokağa atacağım. Morfine olan bağımlılığıma bakarak benim zayıf ya da yoz biri olduğumu sanmayın. Bu alelacele karalanmış satırları okuduğunuzda, niçin unutkanlığı ya da ölümü seçmek zorunda olduğumu asla tam olarak kavrayamazsınız, ama belki kestirebilirsiniz.











