Bu satırları oldukça büyük bir zihinsel gerilim altında yazıyorum, çünkü bu geceden sonra artık var olmayacagım. Beş parasız ve hayatı çekilir kılan ilaçlarını tüketmiş biri olarak bu işkencelere artık daha fazla davanamayacağım ve kendimi tavan arası penceresinden aşağıya, sefil sokağa atacağım. Morfine olan bağımlılığıma bakarak benim zayıf ya da yoz biri olduğumu sanmayın. Bu alelacele karalanmış satırları okuduğunuzda, niçin unutkanlığı ya da ölümü seçmek zorunda olduğumu asla tam olarak kavrayamazsınız, ama belki kestirebilirsiniz.