(...) fakat sonu gelmez safsatanın belirli noktalarında aynı türden yapıtlarda daha önce görülmemiş bir kuvvetin nabzı atar, insan doğasının temelinde yatan hakikatle kurulan bir akrabalık, kozmik dehşetin en derin kaynaklarına dair bir kavrayış ve yazarın duygudaşlık kuran ruhunun ulaştığı zirve neticesinde kitap hünerle bir araya getirilmiş kurgusal unsurlar bütünü olmaktan çıkar, kendini estetik olarak ifade edişin hakiki vesikasına dönüşür.