2=1
Kim o,deme boşuna…
Benim, ben.
Öyle bir ben ki gelen kapına;
Başdan- başa sen.
ÖZDEMİR ASAF
∙
Hop yeni eksik kitaplar bildirildi sıcak sıcak yarın kargodan bir tane daha Alevilik kitabım geliyor onu ve başka bir siyasi tarih kitabını daha bildiricem
∙
Yunan mitolojisine göre dev avcı Orion, Pleiades adlı yedi kız kardeşin peşine düşer. Kızlar korkuyla kaçar ve sonunda tanrılara yalvarır.
Onları Orion’dan kurtarmak isteyen Zeus, Pleiades’i gökyüzüne yükseltip yıldızlara dönüştürür. Orion da ölünce tanrılar tarafından göğe yerleştirilir ve bir takımyıldız olur: Orion takımyıldızı.
O günden beri Orion, gökyüzünde Pleiades’i sonsuza dek kovalar.
Onları Orion’dan kurtarmak isteyen Zeus, Pleiades’i gökyüzüne yükseltip yıldızlara dönüştürür. Orion da ölünce tanrılar tarafından göğe yerleştirilir ve bir takımyıldız olur: Orion takımyıldızı.
O günden beri Orion, gökyüzünde Pleiades’i sonsuza dek kovalar.
∙
SAHİ HİÇ YAŞADI MI?
I
Zamanın sonuna asmıştı adını
Zamanın sonuna sermişti cesedini
Başına geçmiş ve öylece bakmıştı
Yaşam var mı diye hâlen yüzünde
Sahi ölmekle silinir mi çizgileri
Anıların suretine kattığı ömrünce
Bilinir miydi solgun teninden
Hayatta neler görüp geçirdiği
Öleceğim demişti o gece
Ansızın dudaklarından dökülmüştü
Vakitsiz birkaç kelime
Huzursuz, tekinsiz, ansızın
Ardında bir yol boyu keder birikmiş
Oysa nereden bakarsan bak ona
Buna dair tek emare göremezdin
Tek bir belirti vermezdi bakışları
Zerresi seçilmezdi ifadesizliğinde
II
Bir volkandı anlıyorum şimdi
Kendine mühürlemişti yüreğini
Kendini yangınına savurmuştu
Sorgular beyhudeydi, boşunaydı
Sözcükleri muntazam sıralamaları
Neyi anlatabilmek mümkün olmuştu
Şehadeti solan iklimleriydi sadece
Düşüşün kaçınılmazlığına katlanıyor
Ardında bıraktıklarına katılmaya
Anı olmaya an kolluyor, çabası
Yiten zamanı kavramayaydı
Ama içten içe bilmenin lanetiyleydi
Ummakla zerk edilen umudun zehri
Bilmenin sarsıntısına varıyordu
Duyguların karmaşası ifadeleri yakalıyor
İnsan dediğin kendini baltalıyordu
Düşünmemeliyim, dedi öylece
Sinsice dudaklarına ulaşan kelimeleri yuttu
Yutkundu, artık suskundu
Unutuşa mütevazı bir katkıda bulundu
III
Duruldu,
Gafletin darağacında yitirdi
Soluğunu kesen ölüm müydü
Şu uzun sanılan yollarda
Nicedir yoldan çıkmış da nihayeti
Aşikar ettiği anca bir avuç yüreğe denk
Kanayacak, kan atacak, boğulacak
Sonsuzluğun izin verdiği yere dek
Ne uzun bir yalan diyecek sonsuzluk
Issızlık, sessizlik, çaresizlik
Göğsünde bir dağ yamacıydı ovalarla bezeli
Aklında devasa bir boşluk genişleyen nicedir
Yutan, tutup derinlerine çeken
Duvarlar vardı, rutubet kokusu, çürüme
Gözyaşları sızıyordu şişen parkeye
Kalp atıyordu gümbür gümbür
Asırlık tozları kaldırıyordu
Yokum, yoksun, yokluktan hiçliğe
Yolum, yolun, yoldan çıkmışım
Deliliğe vurgunum haylidir
Yorgun, sürgün, bitkin
Bir göçebe metanete dargın
Yaşamaktan hissesi vardı
Dudaklarında
Alacağı kaldı
Bir söz söyledi hoyratça
Diyetine ömrünü adadı
Sahi,
hiç yaşadı mı?
I
Zamanın sonuna asmıştı adını
Zamanın sonuna sermişti cesedini
Başına geçmiş ve öylece bakmıştı
Yaşam var mı diye hâlen yüzünde
Sahi ölmekle silinir mi çizgileri
Anıların suretine kattığı ömrünce
Bilinir miydi solgun teninden
Hayatta neler görüp geçirdiği
Öleceğim demişti o gece
Ansızın dudaklarından dökülmüştü
Vakitsiz birkaç kelime
Huzursuz, tekinsiz, ansızın
Ardında bir yol boyu keder birikmiş
Oysa nereden bakarsan bak ona
Buna dair tek emare göremezdin
Tek bir belirti vermezdi bakışları
Zerresi seçilmezdi ifadesizliğinde
II
Bir volkandı anlıyorum şimdi
Kendine mühürlemişti yüreğini
Kendini yangınına savurmuştu
Sorgular beyhudeydi, boşunaydı
Sözcükleri muntazam sıralamaları
Neyi anlatabilmek mümkün olmuştu
Şehadeti solan iklimleriydi sadece
Düşüşün kaçınılmazlığına katlanıyor
Ardında bıraktıklarına katılmaya
Anı olmaya an kolluyor, çabası
Yiten zamanı kavramayaydı
Ama içten içe bilmenin lanetiyleydi
Ummakla zerk edilen umudun zehri
Bilmenin sarsıntısına varıyordu
Duyguların karmaşası ifadeleri yakalıyor
İnsan dediğin kendini baltalıyordu
Düşünmemeliyim, dedi öylece
Sinsice dudaklarına ulaşan kelimeleri yuttu
Yutkundu, artık suskundu
Unutuşa mütevazı bir katkıda bulundu
III
Duruldu,
Gafletin darağacında yitirdi
Soluğunu kesen ölüm müydü
Şu uzun sanılan yollarda
Nicedir yoldan çıkmış da nihayeti
Aşikar ettiği anca bir avuç yüreğe denk
Kanayacak, kan atacak, boğulacak
Sonsuzluğun izin verdiği yere dek
Ne uzun bir yalan diyecek sonsuzluk
Issızlık, sessizlik, çaresizlik
Göğsünde bir dağ yamacıydı ovalarla bezeli
Aklında devasa bir boşluk genişleyen nicedir
Yutan, tutup derinlerine çeken
Duvarlar vardı, rutubet kokusu, çürüme
Gözyaşları sızıyordu şişen parkeye
Kalp atıyordu gümbür gümbür
Asırlık tozları kaldırıyordu
Yokum, yoksun, yokluktan hiçliğe
Yolum, yolun, yoldan çıkmışım
Deliliğe vurgunum haylidir
Yorgun, sürgün, bitkin
Bir göçebe metanete dargın
Yaşamaktan hissesi vardı
Dudaklarında
Alacağı kaldı
Bir söz söyledi hoyratça
Diyetine ömrünü adadı
Sahi,
hiç yaşadı mı?
∙
“Sevgili Liv,
Sen her yerdesin.Banyo duvarında,yatak üzerinde,sandalyede.Seni cam duvarın arkasından görmek cehennem azabı gibi.Benimle bağ kurman için dua ediyorum.Kalbim seni özlüyorum,tıpkı vücudumun üstünde bir deri yokmuşçasına.’’
Ingmar’dan Liv’e…
Liv & Ingmar (2012)
Sen her yerdesin.Banyo duvarında,yatak üzerinde,sandalyede.Seni cam duvarın arkasından görmek cehennem azabı gibi.Benimle bağ kurman için dua ediyorum.Kalbim seni özlüyorum,tıpkı vücudumun üstünde bir deri yokmuşçasına.’’
Ingmar’dan Liv’e…
Liv & Ingmar (2012)
∙
4 kitapçı gezdim ve internetten kitap almak çok daha uygun maalesef hissederek almak çok zor artık
∙
Kafkaokur Dergisi Hakkında Ne Düşünüyorsunuz?
Bazıları her sayısını alıyor, bazıları çok hap bilgiler var diyor. Ben de 103. sayısını almayı düşünüyorum, siz ne düşünüyorsunuz, sizce almaya değer mi?
Bazıları her sayısını alıyor, bazıları çok hap bilgiler var diyor. Ben de 103. sayısını almayı düşünüyorum, siz ne düşünüyorsunuz, sizce almaya değer mi?
∙
Bu ayki sayımızda herhangi bir dosya konusu yok. Ancak bundan sonraki sayılarda dosya konuları belirleyeceğiz. 2. sayının dosya konusu ne olsun?
∙
