Yamaç
İvan Gonçarov- Yazar
- İvan Gonçarov
- Yayınevi
- İletişim Yayınları
- Çevirmen
- Ergin Altay
- Sayfa
- 956
- ISBN
- 9789750526817
Arka kapak
Ölümsüz Oblomov tiplemesinin yaratıcısı olan Gonçarov, son romanı Yamaç'ta 19. yüzyıl Rus toplumunu detaylı bir şekilde resmediyor. Rayski, Petersburg'daki şehir hayatından kaçarak Volga kıyısındaki aile çiftliğinin bulunduğu Malinovka'ya gider. Kendini sanatçı olarak tanımlayan Rayski resim, müzik ve edebiyatla ilgilenir ama bu ilgi hep yüzeysel kalır, tıpkı özel hayatındaki gibi. Önce Sofiya Belovodova sonra da kuzenleri Marfenka ve Vera'ya olan ilgisi de derinleşemez, Vera için nihilist Volohov ve komşuları Tuşin'le yarıştığı halde. Gonçarov yirmi yıl üzerinde çalıştığı Yamaç'ta toplumsal gelişmelerin ışığında romana eklediği karakterleri ve odak noktasını zamanla değiştirir. Volohov karakteriyle nihilizmi, roman bütünlüğünü sağlayan karakteri Rayski'yle ise dönemin Rus sanatçılarını eleştirir.
"Gonçarov önceki eserlerinde rastlanmayan gerilim, heyecan ve dramatik karşılaşmalarla dolu bir iklimin yanı sıra, Yamaç'ta olay örgüsünün karmaşıklığı konusunda da görülmemiş bir ustalık sergiler." MILTON EHRE
Alıntılar1
"Tutkular kişinin yaşamasını engeller. Emek... İşte sana boşluktan kurtulmanın tek ilacı! İş, çalışmak!"Rayski durdu, Ayanov'u da durdurdu, anlamlı anlamlı gülümsedi."Çok ilginç doğrusu," dedi. "Söyler misin nasıl bir iş?""Ne demek nasıl? Devlet hizmetine gir.""İş midir devlet hizmeti? Yokluğu toplum yaşamını aksatacak kaç iş gösterebilirsin bana devlet hizmetinde?"Şaşırmış, ıslık çaldı Ayanov. Çevresine bakınarak:"Kaç tane istiyorsun?" dedi.Pür dikkat bir yana bakan köşe başındaki polis memurunu gösterdi."Al işte!""Sor ona bakalım niçin dikiliyor orada," dedi Rayski. "Kimi gözetlediğini, beklediğini sor. Generali bekliyordur. Ama seni beni görmez. Öyle ki, yoldan geçen biri istese cebinden mendilini yürütür, ruhu duymaz... Yoksa masaların üzerinde biriken evrakı mı iş sayıyorsun? Bu konuda seninle tartışmaya girmeyeceğim, ama şu kadarını söyleyeceğim, yağlıboya resimleri boyarken, piyanoda bir şeyler tıngırdatırken, hatta güzellik karşısında eğilirken –inan– senin yaptığından çoğunu yapıyorum ben...""Peki güzellikten başka ne buldun kuzeninde?""Güzellikten başka mı? Yetiyor bana onun güzelliği!"