Uzumaki 2 kapağı

Uzumaki 2

Junji İto
4,73 puan 4 okur 4 alıntı 1 inceleme
Tüm alıntılar Amazon'da satın al
Çevirmen
Fuat Yurtlu
Sayfa
200
ISBN
9786059520140

Arka kapak

JAPONYA’NIN KIYI KASABALARINDAN BİRİ OLAN KUROUZU’DA LANET DEVA M EDİYOR...

KİRİE VE ERKEK ARKADAŞI ŞUİÇİ, SARMALIN LANETİ İLE AKLINIZA BİL E GELMEYECEK

ŞEKİLLERDE BİRÇOK KEZ KARŞI KARŞIYA KALIYOR. SALYANGOZLARIN KAB UĞUNDA,

SİVRİ SİNEKLERİN UÇUŞUNDA, BİR TAYFUNUN HORTUMUNDA... BU KİTAPT AN SONRA

BAKTIĞINIZ HER YERDE SARMAL GÖRECEKSİNİZ.

Alıntılar4

Tümünü gör
Artık yiyebiliriz... Pişirelim mi?/ Hayır... Bir de canlı yemeyi deneyelim.../ Canlı? İyi fikir...
heart
5 kişi
∙
Daha da rahatsız edicisi, insanlar şimdiden salyangoz hastalığına yakalanmış kişilere daha dönüşmemişken yiyecek muamelesi yapmaya başlıyor
Şey, onu neden bağladın?/ Hm? Haa... Okamoto'yu mu? Burada en önemli şey yiyecek. Kaçmaya kalkmasın diye.
heart
5 kişi
∙
Kasaba halkı, yiyecek bir şey bulamayınca, sarmal laneti yüzünden salyangoza dönüşmüş insanları veya onların cesetlerinden arta kalanları yiyorlar. Rahatsız edici aslında
Bu... Bu gayet iyiymiş./Siz de bir bakın tadına./Artık nasıl göründüğünü tartışacak durumda değiliz./ Ayrıca bu artık insan değil.
heart
5 kişi
∙
Tüm alıntılar (4)

İncelemeler1

Kitap İncelemesi
Junji İto'nun gerek görsel, gerek yazılı anlamda, genel olarak "kaleminde", muazzam bir weird fiction ve Lovecraft damarı var. Geleneksel tuhaf kurgu elementlerini ve Lovecraftian estetiğini harika yakaladığını ve klasik Japon şehir efsaneleri formatında kusursuza yakın hissettirdiğini söyleyebilirim. İlk ciltte dikkatimi en çok çeken şeylerden birisi, "dehşet"in dıştan veya içten ziyade, kaçınılmaz ve sabit bir formun obsesyonundan kaynaklanıyor olması oldu: Bir sarmal şekli. Sarmal yapısını "doğaüstü" kabul ettiğimizde, aslında bu cilte, korku edebiyatı metinlerinde sıkça karşımıza çıkan bir yapıyla karşılaşıyoruz. Buna tam olarak ne ad verilir bilmiyorum, ancak kurguya göre basitçe anlatayım. Hikayede doğaüstü'nün ilk karşımıza çıktığı an, tuhaf bir şekilde ölen (kendisini bir fıçının içinde, sarmal şekline sokarak ölüyor. Bu da kurguda obsesyon fikrinin ne kadar sağlam ve tavizsiz olduğunu gösteriyor) bir karakterin cenazede yakılması, bacadan yükselen dumanın sarmal şekline girmesi şeklinde gerçekleşiyor. Burada kullanılan şey şu: Başlangıçta (bu olaydan önce), bizi bekleyen şey kendisini ciddiye alınmayacak kadar ufak şeylerde gösteriyor (ölen adamın sarmal biçimli objelere takıntılı olması gibi), ardından ise bu şekilde, daha "ciddiye alınması gereken" bir boyutta karşımıza çıkıyor. Bu boyutta da dehşet, kendisini "tesadüf/rastlantı" olarak gösterme eğiliminde. Dolayısıyla kurgudaki diğer her şeyle beraber, bu tuhaflıkları bu varsayımla atlatıyoruz. İkinci aşamada ise, kurgu biraz daha alan kazandığında, bu sefer de dehşetin tesadüf mü değil mi olduğu konusu yerine tam olarak nereden kaynaklandığı üzerine kafa yormaya başlıyoruz. Junji İto, bunu ölen adamın karısının (ana karakterimizin erkek arkadaşının annesi, ölen adam da babası oluyor) devasa bir sarmal fobisi kazanması ve akli dengesini kaybetmesi üzerinden kuruyor, ki bu dehşetin belirsizliğini net bir şekilde göstermek için gayet iyi bir teknik. Okur, bu sahneden sonra karakterle, dehşetin belirsizliğiyle ve bir dengesizlikle baş başa kalıyor. Bu sefer de şu soruyu soruyor: "Bütün bu olanlar, bu karakterin yalnızca kafasında mı olup bitiyor, yoksa sahiden de gerçek mi?" hikayenin kalanında ise direkt olarak dehşet düzlemi kurulmuş oluyor zaten. Şimdilik söyleyeceklerim bu kadardı, ancak seri oldukça ilgimi çekti, diyebilirim. En kısa sürede kalan ciltleri de bitirip onlar hakkında da konuşmak istiyorum.
heart
8 kişi
∙
Tüm incelemeler (1)

Diğer baskılar2

Benzer kitaplar

Kitaplığını oluştur

Kitapları kitaplığına eklemek, puan vermek ve okuma durumunu takip etmek için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.