Kızıl Nehirler kapağı

Kızıl Nehirler

Jean-Christophe Grange
3,52 puan 7 okur 13 alıntı 1 inceleme
Tüm alıntılar Amazon'da satın al
Yayınevi
Doğan Kitap
Çevirmen
Kolektif
Sayfa
328
ISBN
9789759914615

Arka kapak

Biz efendiler, biz köleleriz.
Biz her yerdeyiz, hem de hiçbir yerde.
Biz karar verenleriz.
Kızıl nehirlerin hâkimiyiz.

Kalbinize güvenmiyorsanız ya da ocakta yemeğiniz varsa, bu kitabı okumaya başlamayın.
Grangé'nin sınır tanımayan hayal gücü, sürekli artan gerilim, etkileyici karakterler, birbirinden korkunç cinayetler; hepsi daha ilk satırlardan itibaren size hükmedecek...
"Kızıl Nehirler" sadece Fransa'da 450.000 sattı ve 20 dile çevrildi.
Soluk kesen bir tempo. İnsanı hemen saran bir hikâye.
Çok gerçekçi şiddet sahneleri. İki sıradışı insanın çevresinde gelişen olaylar: biri enerji dolu, tecrübeli bir polis, diğeri sokaklardan gelme Mağripli bir çaylak....

Alıntılar13

Tümünü gör
Neyse, üniversitenin profesörleri, araştırmacıları üç yüzyıldan beri bir arada yaşıyor, kendi aralarında evleniyor. Entelektüel açıdan üstün yetenekli kuşaklar doğurdular, ama şimdiki nesiller genetik açıdan bitkin, yoksul. Guernon zaten vadide kaybolmuş kasabalar gibi, tek başına, yapayalnız bir kentken, üniversite de yalnızlık içinde yeni bir yalnızlık yarattı, anlıyorsunuz değil mi? Gerçek bir mikrokozmos.
heart
7 kişi
∙
Komiserimiz bir körler enstitüsüne gidiyor. Enstitünün sahibi, çocukların çizip duvara astıkları resimler hakkında bunları söylüyor.
Bu resimler tuhaf. Çocuklar gerçekleri sizin ya da benim gibi görmüyorlar. Aslında, kendi resimlerini de görmüyorlar. Gerçek, onların gerçeği, ne gerçek manzarada, ne de bu kağıdın üzerinde. Gerçek, onların beyninde. Ne ifade etmek istediklerini sadece onlar biliyor, her zamanki bakışımızla, çizimlerin arasında, ne ifade etmek istediklerini hiç anlayamıyoruz. Rahatsız edici, değil mi?
heart
8 kişi
∙
Romanın başında komiserimiz (sayın omzu kalabalık), Guernon’daki cinayet davasına verilmeden önce Paris’te bir futbol cinayetiyle uğraşıyor, hemen ardından ise Remy Caillois cinayetine veriliyor. Muhtelemen nasıl iki ana karakterimiz Niemans ile Karim arasında yavaştan bir bağlantı kuruluyorsa Vermont/Guernon’daki seri cinayetler ile Paris’teki futbol cinayetleri arasında bir bağlantı kurulacak gibi. Devam edelim bakalım…
Caillois fiziksel çabanın kutsal yönünden, rekorlardan söz ediyor... (Polis memuru inanmadığını göstermek için olacak, dudaklarını büktü.) Üstün güçlerle bir çeşit... özdeşleşme. Caillois'ya göre o dönemde bir rekor kırmak, tanrılarla temas kurma imkânı veren bir köprü gibi görülürmüş... Örneğin athlon, yani ideal atlet, kendi sınırlarını aşarak, toprağın güçlerini harekete geçirebilirmiş... verimlilik, doğurganlık. Aslına bakarsanız, futbol maçlarındaki çılgınlığı görünce, sporun şaşırtıcı güçleri harekete geçirdiğini görmemek mümkün değil...
heart
4 kişi
∙
Tüm alıntılar (13)

İncelemeler1

Kupkuru ve düşünmeden yazdığım bir inceleme oldu. Neyse ki aklımda birkaç tane daha iyi şey var…
Kitap İncelemesi
Açıkçası romanda ilk dikkatimi çeken şey temponun bilinçli bir biçimde aşırı yüksek tutulmaya çalışılmış olması oldu. Elbette bunun kötü bir yanı yok, ancak belli ki Grange, okura sayfaları büyük bir hızla çevirtmek istemiş, bu ise çoğu yerde anlatımın kopmasına ve farklı noktalarda eksikliklerin ortaya çıkmasına sebep olmuş.
Şöyle ki, kendi okumamdan da bahsedecek olursam, kitabı övüldüğü kadar da sürükleyici bulmadım. Bunu, 320 sayfalık bu Fransız polisiyesi üzerinde bir buçuk ay harcamış olmamdan belli etmiş olmalıyım. Ancak bu süredeki zamanımın boşa gittiğini söyleyemem zira bu süre içerisinde birçok metne dokunmak ve farklı çalışmalar yapmak mümkün oldu. Çoğu açıdan "gerilim" veya "psikolojik gerilim" olarak etiketleniyor, ancak ben bir gerilim romanı için fazla rasyonel kaldığını düşünüyorum. Rasyonel bir kurguya sahip gerilim metinleri kaleme alınamaz mı? Elbette alınabilir, ben sadece işin zevkinin biraz da "irrasyonellikte" gizlendiğini düşünenlerdenim.
Hikaye olarak gayet güzel yazılmış, işleyen, merak uyandıran ve tutarlı bir yapısı var. Metin ilerledikçe iki farklı parça halinde (başlangıçta) sunulan hikayenin zamanla birbirini tamamladığını görmek de açıkçası oldukça tatmin edici. Kurgu nispeten derin bir yazıma (?) sahip olsa da karakterler için aynısını söyleyemeyeceğim, zira bu, bir "gerilim" yapıtı arayan ben için büyük hayal kırıklığına sebep oldu. Romandaki iki ana karakterimizin tüm hayatlarının yalnızca birkaç sayfadan ibaret olması ve... gerçi asıl sorun bu değil. Asıl sorun, yazarın karakterleri "işleyememesi". Yalnızca birkaç sayfada onları bize tanıtıyor ve "evet, komiserimizin hikayesi bu kadardı. Şimdi, konumuza dönelim" şeklinde servis ediyor.
Hikayenin sonunda bizi ardı ardına ters köşeye boğuyor, bunlar hikayenin kendisi açısından öyle "wow" şeyler olmasa da gerçekten hakkı verilmiş, ufak parçalar. Sonu "açık bırakmış" demeye dilim pek varmıyor. Bunun yerine "her şeyi birden bitirmiş" demek daha doğru geliyor. Yazarın kalemini tanımak açısından güzel bir metin olabilir, ancak pek okuyacağım bir yazar olacağını da zannetmiyorum.
heart
5 kişi
∙
Tüm incelemeler (1)

Benzer kitaplar

Kitaplığını oluştur

Kitapları kitaplığına eklemek, puan vermek ve okuma durumunu takip etmek için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.