Bir Yazarın Güncesi / Toplu Eserleri 12 alıntıları

Virginia Woolf

Bir Yazarın Güncesi / Toplu Eserleri 12 (Virginia Woolf) kitabından okurların paylaştığı 5 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.

Kurmaca sanatı tümüyle hikâye anlatmaktan ibarettir.
heart
15 kişi
∙
1922 – 6 Eylül Çarşamba günü, Ulysses’i birdikten sonra Virginia Joyce’u bombalıyor.
Ulysses'ı bitirdim, bence karavana. Deha var içinde, diye düşünüyorum; ama ikinci sınıf. Kitap dağınık. Acımtırak. Kurumlu. Görgüsüz, sadece bildiğimiz anlamda değil, edebi anlamda da. Yani, birinci sınıf bir yazar, yazmaya numara yapmaya gerek görmeyecek kadar değer verir, irkiltmeye; perendeler atmaya gerek görmeyecek kadar. Okurken hep tüysüz bir mektepli geldi gözümün önüne, her yanından zekâ fışkırıyor fakat o kadar kendi kendiyle meşgul ve bencil ki başı dönüyor, abartılı, yapmacıklı, gürültücü oluyor, elini ayağını nereye koyacağını bilemiyor, iyi yürekli insanlar onun için üzülüyorlar, sert kimselerse sadece ona kızıyorlar; insan, büyüyünce geçer umarım, diyor; ama Joyce 40'ında olduğuna göre bu hiç mi hiç mümkün görünmüyor. Dikkatli okumadım; üstelik sadece bir kere; kitap da karmakarışık; bu yüzden kuşkusuz erdemlerini birazdan fazla ayaklar altına aldım. Binlerce minik kurşun yağıyor, dökülüyor insanın üzerine; ama insan tam suratının ortasından ölümcül bir yara almıyor hiçbir zaman Tolstoy'dan aldığı gibi, mesela; ama onu Tolstoy'la karşılaştırmak hepten saçma.
heart
shocked
13 kişi
∙
Burayı okumak garip hissettirmişti
20 Mart Cumartesi
​

Peki bütün bu günceler ne olacak, diye sordum dün kendi kendime. Ölürsem, Leo ne yapar bunları? Onları yakmaya yanaşmaz, yayımlatamaz da. Eh, bunlardan bir kitap yapmalı diye düşünüyorum; sonra da mektupların kendilerini yakmalı. Bunlarda küçük bir kitap gizli olduğunu söyleyebilirim rahatça; bölük pörçük, karalanmış yerleri biraz düzeltilse. Tanrı bilir. ​Bunları hafif bir melankolinin etkisinde yazıyorum, bazen üstüme çöken, bana yaşlı olduğumu düşündürten; çirkin olduğumu. Kendimi tekrar ediyorum. Gene de, bildiğim kadarıyla, yazar olarak sadece kendi zihnimdekileri yazıyorum.
heart
9 kişi
∙
Bu alıntıya o kadar katılıyorum ki şu sıralar etrafımda metinlerimi okuttuğum herkesten aynı cevaplar ve aynı tonda övgüler alıyorum; ya da sadece anlatıyorum ve dinleniyor. Bu yüzden kendi etrafımda dönüp duruyorum. ‘İyi bir yazar değil miyim?’ sorusu başlıyor ama daha yeni yola çıkmışken bu soru yerine ‘İyi bir şeyler yazabiliyor muyum?’ sorusunu getirmek için eleştirmen arayıp duruyorum. Şu küçücük ilçede ne kadar mümkünse o kadar arıyordum; Woolf’un güncesini alana kadar…​Aslında aradığım eleştirmen buymuş; günlük benim için yazılmış, sanki ben yazmışım gibi geliyor her sayfayı okurken. Ve yine tıpkı alıntıda olduğu gibi aklımı takıyorum, yazamıyorum. Yine yanlış sorular, Acaba yazar tıkanıklığı mı? (Yazar mıyım?)​Woolf gibi övgü olmadan yazmakta zorlanıyorum; (övģüden kastım tabiki ah ne kadarda güzel yazmışınız ayaklarindan değil çok iyi bir eleştiri ) hatta övgüye bel bağladığımda karşılık göremeyince beyinciğim sökülmüşçesine çöküyorum. Bu çöküntü hali 30 dakika falan da sürmüyor. Kendime ait bir 30 dakika istiyorum, hemen üzerimden atabilmek istiyorum. Belki de bu süreç olgunlaştırıyordur; koza örmek ve yeniden değişmiş olarak çıkmak isteyen tırtılın yem yeme süreci yorgunluğudur belki. Ama kesinlikle biraz daha devam ederse açlıktan ölecek bu tırtıl! Yazan arkadaşlara sesleniyorum ve rica ediyorum; lütfen sizin bu gibi zorluklardan kurtuluş sürecinizi bizlerle paylaşın. Şimdiden teşekkürler.
Sydney waterlow'un bir keresinde dediği gibi, yazmanın en kötü yanı, insanın övgüye çok fazla bel bağlaması. Bu hikâye için hiç övgü almayacağımdan emin gibiyim; ve buna biraz aklımı takacağım. Övgü olmadan, sabah kalktığımda yazmakta zorlanıyorum, ama bu tatsız halim sadece 30 dakika sürüyor ve başlar başlamaz unutuyorum.
heart
7 kişi
∙
Bu gün woolf okuyup biraz gezindim. Ve gün içinde yazdığım şiiri beğendim. Tabii yürüyüşle ilgisi olmayabilir ama yarın tekrardan yapacağım 🙂
Kendini yeniden yazının kayasına bağlamanın yolu şu: Önce açık havaya egzersiz. İkincisi iyi edebiyat okumak. Edebiyatın ham malzemeden yapıldığını düşünmek hatta.
heart
5 kişi
∙

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı ve inceleme paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.