Benim Hüzünlü Orospularım alıntıları
Gabriel Garcia MarquezBenim Hüzünlü Orospularım (Gabriel Garcia Marquez) kitabından okurların paylaştığı 2 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.
Ona en iyi bisikleti almaya gittiğimde içimden gelen deneme isteğine dayanamadım. Mağazanın önündeki rampada şöyle birkaç tur attım. Yaşımı soran satıcıya yaşlılara özgü bir işveyle yanıt verdim: "Doksan biri bitiriyorum." Görevli tam istediğim şeyi söyledi: "Vallahi yirmi yaş daha küçük gösteriyorsunuz." Bu okul alışkanlığımı hâlâ nasıl unutmadığımı ben bile anlayamıyor, keyfimden kabıma sığamıyordum. Bir şarkı tutturdum. Önceleri alçak sesle kendi kendime söylüyordum, daha sonra halk pazarındaki rengarenk tezgahların, çılgınca trafiğin ortasında Büyük Caruso gibi bir azametle sesimin tüm gücüyle söylemeye başladım. İnsanlar eğlenerek bakıyorlar, bağırıyorlardı bana. Tekerlekli sandalyeyle Kolombiya turuna katılmaya özendiriyorlardı beni. Bense şarkımı kesmeden elimle mutlu bir gencin selamını veriyordum onlara. O hafta Aralık ayı onuruna cüretkar bir yazı daha döktürdüm: Doksan yaşında bisiklete binerek nasıl mutlu olunur?