Gabriel Garcia Marquez sözleri ve alıntıları

Gabriel Garcia Marquez kitaplarından okurların paylaştığı 8 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Yüzyıllık Yalnızlık, Benim Hüzünlü Orospularım, Yaprak Fırtınası.

Yazar sayfası
8 alıntı
... Şu anda senin ve benim var olduğumuzu kesinlikle bilebilmek yetiyor bana.
heart
10 kişi
∙
Bu arafta kalmış ve azap veren hissiyatı taşıyan bu cümle bugün çoğu kişi tarafından benimsendiğini düşünüyorum. İtiraf etmesi zor çünkü toplumdan dışlanma veya ayıplanma nedeni olabilir. Sonuçlarla baş etmek istemeyen ve sorgulamak istemeyen kişiler ise bu düşünce ile kaçma eğilimi göstermektedir. Sorun düşünceden ziyade neyden ve neden kaçıldığıdır.
Tanrı'nın var olduğunu düşünmek, var olmadığını düşünmek kadar rahatsız ediyor. Bu yüzden bunu hiç düşünmemeyi yeğliyorum.
heart
7 kişi
∙
Hiçbir özlemine erişemeden yaşlanmıştı.
heart
6 kişi
∙
Edebiyatın insanlarla alay etmek için bulunmuş en iyi eğlence olduğu görüşü o güne kadar aklına gelmemişti.
heart
5 kişi
∙
Şu erkekler de ne tuhaf; papazlara karşı dövüşüp canlarını veriyorlar, sonra da armağan diye dua kitabı getiriyorlar.
heart
5 kişi
∙
Demir korselerin, daracık bellerin, kumaş hileleriyle yükseltilmiş kalçaların çağı çoktan geride kalmıştı. Zevkle soluk alan özgürleşmiş bedenler, nasılsalar öyle görünüyorlardı. Yetmiş iki yaşında bile.
heart
3 kişi
∙
Heyhat, bu aşksa, nasıl da acı çektiriyor.
heart
3 kişi
∙
Ona en iyi bisikleti almaya gittiğimde içimden gelen deneme isteğine dayanamadım. Mağazanın önündeki rampada şöyle birkaç tur attım. Yaşımı soran satıcıya yaşlılara özgü bir işveyle yanıt verdim: "Doksan biri bitiriyorum." Görevli tam istediğim şeyi söyledi: "Vallahi yirmi yaş daha küçük gösteriyorsunuz." Bu okul alışkanlığımı hâlâ nasıl unutmadığımı ben bile anlayamıyor, keyfimden kabıma sığamıyordum. Bir şarkı tutturdum. Önceleri alçak sesle kendi kendime söylüyordum, daha sonra halk pazarındaki rengarenk tezgahların, çılgınca trafiğin ortasında Büyük Caruso gibi bir azametle sesimin tüm gücüyle söylemeye başladım. İnsanlar eğlenerek bakıyorlar, bağırıyorlardı bana. Tekerlekli sandalyeyle Kolombiya turuna katılmaya özendiriyorlardı beni. Bense şarkımı kesmeden elimle mutlu bir gencin selamını veriyordum onlara. O hafta Aralık ayı onuruna cüretkar bir yazı daha döktürdüm: Doksan yaşında bisiklete binerek nasıl mutlu olunur?
heart
3 kişi
∙

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.