Anlatının Krizi alıntıları

Byung Chul Han

Anlatının Krizi (Byung Chul Han) kitabından okurların paylaştığı 16 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.

Mutluluk anlık bir olay değildir. Geçmişe uzanan uzun bir kuyruğu vardır.
heart
12 kişi
∙
Pornografi hiçbir şey anlatmaz. Doğrudan konuya girer, oysa anlatısal olanın erotizmi önemsiz şeylere, tesadüfi ayrıntılara düşkündür.
heart
11 kişi
∙
​"Hikâyeler toplumsal kaynaşma yaratır. Anlam sunar ve toplu luk inşa eden değerler taşırlar. Bu nedenle bir rejimi kuran an-
latılardan ayırt edilmeleri gerekir. Neoliberal rejimin dayandığı anlatılar bir topluluğun oluşmasını engeller. Neoliberal
performans anlatısı her bireyi kendi kendinin girişimcisine dönüştürür. Herkes başkalarıyla rekabet halindedir. Performans
anlatısı hiçbir toplumsal uyum, hiçbir “Biz” üretmez. Aksine, dayanışma ve empatiyi baltalar. Kendini optimize etme,
kendini gerçekleştirme veya özgünlük gibi neoliberal anlatılar, bireyleri birbirinden ayırarak toplumu istikrarsızlaştırır.
Herkesin kendine tapındığı, kendi kendisinin rahibi olduğu, tribünlere oynadığı, kendini ürettiği, performans sergilediği
yerde istikrarlı bir topluluk oluşamaz."
heart
9 kişi
∙
ilginç bir yorum. Kitabı mokitada konuşmalıyız. Tam mokitalık kitap
​"Benjamin’e göre, anlatının gerilemesinin en erken belirtisi, modernitenin başlangıcında romanın yükselişidir. Bir anlatı deneyimden beslenir ve onu bir nesilden diğerine aktarır. “Anlatıcı hikâyesini deneyimden çekip alır -kendi deneyiminden ya da ona aktarılanlardan- ve bunu kendisini dinleyenlerin deneyimi haline getirir.”¹¹ Buna karşın roman, “yaşayanların derin şaşkınlığının”¹² bir ifadesidir. Anlatı bir topluluk yaratır; roman ise kendini tecrit etmiş, yalnız bir bireyden doğar. Bir roman psikolojileştirir ve yorumlar, bir anlatıysa betimsel olarak ilerler: “Olağanüstü ve mucizevi şeyleri bütün ayrıntılarıyla anlatır, ama okuru hiçbir zaman olayların arkasındaki psikolojik bağı kabul etmeye zorlamaz.”¹³ Ancak, anlatının nihai düşüşü romanla değil, kapitalizmin hâkimiyeti altında enformasyonun yükselişiyle gelir:"
heart
9 kişi
∙
Black Mirror dizisinin “Senin tüm geçmişin’ adlı bölüme gönderme….
Açıkça söylemek gerekirse yaşanan her şey tekrarlanabildiğinde, hatırlamak imkansızdır.
Hatırlama daha önceki bir deneyimin mekanik bir tekrarı değil tekrar tekrar anlatılması gereken bir anlatıdır.
Anlatabilmek ya da hatırlayabilmek için pek çok şeyi unutabilmek ya da atlayabilmek gerekir.
heart
8 kişi
∙
Dijital geç modern çağda, yaşamın çıplaklığının, hayatlarımızın anlamdan yoksun oluşunun üzerini sürekli gönderi yayınlayarak, beğenerek ve paylaşarak örteriz. İletişim ve enformasyon gürültüsü, hayatın korkutucu derecede boş olduğunu gizlemelidir. Günümüzün krizi “yaşa ya da anlat” arasında seçim yapmakta değil, “yaşa ya da paylaş” alternatifinde ifadesini bulur. İnsanların takıntılı bir şekilde selfie çekmelerinin sebebi de narsisizm değildir. Aksine, selfie bağımlılığına yol açan şey içsel boşluktur. Egoyu dengeleyecek, ona istikrarlı bir kimlik kazandıracak bir anlam yoktur. İçsel boşluğuyla yüzleşen ego sürekli kendini üretir. Selfieler benliği boş haliyle yeniden üretir.
heart
7 kişi
∙
​"Baudelaire gibi istemeden de olsa dehşeti çağıran sanatçı tipi, bugün sadece modası geçmiş değil, neredeyse grotesk görünecektir. Çağımızı temsil eden sanatçı Jeff Koons'tur. Akıllı görünür. Eserleri, şokla taban tabana zıt olan pürüzsüz tüketim dünyasını yansıtır. Koons'un seyircisinden tek talebi basit bir "Vay canına!" nidasıdır. Sanatı kasıtlı olarak rahatlatıcı ve yatıştırıcıdır. Her şeyden önce beğenilmek ister. O yüzden sloganı: "Seyirciyi kucaklamak"tır. Onun sanatında hiçbir izleyiciyi korkutmamalı ya da sarsmamalıdır. Sanatı şoklar dünyasının ötesinde yer alır. Koons'a göre sanatı bir "iletişim" olmayı amaçlar. Şöyle de diyebilirdi: Benim sanatımın parolası like'tır."
heart
6 kişi
∙
​"Gelecekle ilgili gerçek anlatılar bir aura yayar çünkü gelecek bir mesafe fenomenidir."
​"Moderniteye can veren, ilerlemeye olan inanç, bir yola çıkış atmosferi, masalları temizleyip yeniden başlamak ve devrim ruhudur. Komünist Manifesto da geleceğe dair bir anlatıdır; geleneksel düzene kararlılıkla sırt çevirir. Manifesto "var olan tüm toplumsal koşulların zor yoluyla yıkılması"ndan⁷ bahseder. Gelmekte olan toplum hakkında büyük bir anlatıdır. Modernite, Bertolt Brecht'in kullandığı bir ifadeyle, belirgin bir "başlangıç hissine" sahiptir. Masayı temizledikten sonra, "büyük tabula rasa" üzerinde oynar."
heart
6 kişi
∙
​"Benjamin’e göre Herodotos anlatının kadim ustasıdır. Psammetikhos’un hikâyesi onun anlatım sanatının en iyi örneğidir. Mısır firavunu Psammetikhos Pers kralı Kambyses’e yenilip esir düştüğünde, Kambyses esirini aşağılamak için onu Perslerin zafer alayını izlemeye zorlamıştır. Her şey öyle ayarlanmıştır ki Psammetikhos kızını bir hizmetçi olarak, testiyle kuyuya giderken görür. Bütün Mısırlılar bu görüntü karşısında ağlayıp yakınırken, Psammetikhos öylece durur; gözlerini yere diker, kılı kıpırdamaz, ağzından tek bir söz çıkmaz. Alayın bir parçası olarak idama götürülen oğlunu gördüğünde de yine tepkisiz kalır. Ama esirler arasında yaşlı, yoksul düşmüş hizmetkârını seçince, derin bir acıya kapılıp dövünmeye başlar. Benjamin’e göre bu hikâye, hakiki hikâye anlatıcılığının ne olduğunu açığa vurur. Mısır kralının neden sadece hizmetkârını gördüğünde ağıt yakmaya başladığını açıklamaya çalışmanın anlatının gerilimini yok edeceğine inanır:"
heart
6 kişi
∙
​"Storytelling, storysellingdir."
heart
6 kişi
∙
Daha fazla göster

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı ve inceleme paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.