"Benjamin’e göre, anlatının gerilemesinin en erken belirtisi, modernitenin başlangıcında romanın yükselişidir. Bir anlatı deneyimden beslenir ve onu bir nesilden diğerine aktarır. “Anlatıcı hikâyesini deneyimden çekip alır -kendi deneyiminden ya da ona aktarılanlardan- ve bunu kendisini dinleyenlerin deneyimi haline getirir.”¹¹ Buna karşın roman, “yaşayanların derin şaşkınlığının”¹² bir ifadesidir. Anlatı bir topluluk yaratır; roman ise kendini tecrit etmiş, yalnız bir bireyden doğar. Bir roman psikolojileştirir ve yorumlar, bir anlatıysa betimsel olarak ilerler: “Olağanüstü ve mucizevi şeyleri bütün ayrıntılarıyla anlatır, ama okuru hiçbir zaman olayların arkasındaki psikolojik bağı kabul etmeye zorlamaz.”¹³ Ancak, anlatının nihai düşüşü romanla değil, kapitalizmin hâkimiyeti altında enformasyonun yükselişiyle gelir:"







