Virginia Woolf sözleri ve alıntıları

Yazar sayfası
Önceki sayfa
Mr. Brewer’ın hesaplarının büyük kısmını altüst eden ve yanındaki en yetenekli gençleri alıp götüren bir şey oldu, Avrupa’daki savaşın eli o kadar uzundu ve öyle sinsice yaklaşıyordu ki, Ceres’in alçıdan kalıbını parçaladı, sardunya tarhlarında çukur açtı ve Mr. Brewer’ın Muswell Hill’deki evinde çalışan aşçının sinirlerini adamakıllı bozdu.
heart
11 kişi
∙
Tomris Uyarın ön sözünden
"Felsefe bir romana yedirilmemişse, bu tümcenin altını kurşun kalemle çizebiliyorsak, güvenle diyebiliriz ki ya felsefede bir yanlışlık vardır, ya romanda ya da ikisinde birden.” Virginia Woolf böyle yazmış bir eleştirisinde.
heart
11 kişi
∙
Lady Bruton'un taştan oyulmuş duygusuz bir kadrana benzeyen suratında hayatın nasıl eksildiğini görüyordu; kendine düşen payın yıldan yıla nasıl azaldığını, geriye kalan kısmın, renkleri, tuzakları, varolmanın hallerini gençlik yılında olduğu gibi, girdiği odayı doldurmasına yetecek kadar uzatıp genişletemediğini, özümseyemediğini görüyordu
heart
11 kişi
∙
"Öldü," dedi Neville. "Düştü. Atın ayağı tökezledi. Onu üstünden attı. Dünyanın yelkenleri döndüler ve başıma çarptılar. Her şey bitti. Dünyanın ışıkları söndü. Yanından geçemeyeceğim ağaç şurada.
​"Ah, bu telgrafı avucumda buruşturabilsem –dünyanın ışığının geriye akmasını sağlayabilsem– bunun olmadığını söyleyebilsem! Ama neden başımızı sağa sola çeviriyoruz? Hakikat bu. Gerçek bu. Atı tökezledi; onu üstünden attı. Şimşek gibi parlayan ağaçlar ve beyaz parmaklıklar havaya fırladılar fıskiye gibi. Bir tufan oldu; onun kulakları uğuldadı. Sonra da o çarpma; dünya parçalandı; o zorlukla soluk aldı. Düştüğü yerde öldü.
heart
11 kişi
∙
Ama kadınlar için, diye düşündüm boş raflara bakarak, bu güçlükleri aşmak sonsuz ölçüde daha da korkunçtu. Her şeyden önce, 19. Yüzyıl başlarına değin, bir kadının, annesi ve babası olağanüstü zengin ya da çok soylu olmadıkça, sesiz ya da ses geçirmeyen bir odası olması bir yana, yalnızca kendine ait bir odaya sahip olması bile olanaksızdı.
heart
11 kişi
∙
Ne de olsa edepli bir kadının hayatının büyük kısmı, en azından yılın bir gününde apaçık meydanda olanı yadsımakla geçiyordu.
heart
10 kişi
∙
Beyaz kayalara yaklaştıkça orlando kendini günahkâr hissetti; onuru lekelenmiş; iffetsizleşmiş gibiydi, bu konularda hiç kafa yormamış biri için tuhaftı bu.
heart
9 kişi
∙
Yine de güneş ısıtıyordu. Yine de üstesinden gelebiliyordu insan her şeyin. Yine de hayat, günleri birbirine eklemenin bir yolunu buluyordu.
heart
9 kişi
∙
Septimus'un yakın arkadaşıydı, şavaşta ölmüştü. Ama böyle şeyler herkesin başına gelirdi. Herkesin savaşta öldürülen arkadaşları vardı. Herkes evlenirken bazı şeylerden vazgeçerdi.
heart
9 kişi
∙
Çünkü çocuktu o zaman, annesiyle babasının arasında durmuş ördeklere ekmek atıyordu, aynı zamanda yetişkin bir kadındı, gölün kıyısında duran annesiyle babasına yaklaştıkça gitgide büyüyen, sonunda bütünleşen, tamamlanan hayatını kollarında tutuyordu, hayatını onların yanına bırakıyordu ve "İşte benim hayatım bu," diyordu, "bu". Ve nasıl bir biçim vermişti hayatına? Gerçekten de nasıl?
heart
9 kişi
∙
Daha fazla göster

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.