
Küçük İskender sözleri ve alıntıları
öfke duymakla cezalandırılmış bir geçisin,bir büyüme, bir amnezi sonrası için içintekrarlanan çürüyüşle bütündeki iğdişinonaylandığı maddedeki hantal esin; busensin; bu, görebildiğin kimyadaki gizli hevesgizli saklı olandaki iki boyutlu kin; bukalabalıkları büyük ağızdan soyutlayanboşluğun ışık kabuğu, sığ temkini, öncekindekitelasın ya da yanlış biriktirilmişliğinköklü kötülükteki anlaşılmaz tezahürü; busenin tesellideki tek tehlikesiz menzilin.yeme! canını acıtıyorsun meyvelerin

Artık bir telefon: "Alo! Ben iyiyim anne, vallahi iyiyim,sen nasılsın, dert etme kendine, yine doğurursun,yine büyütürsün, yine asılırher şairin infazı kalem tutmasıyla yazılır!Sen babama selam söyle.. De ki: Düşümde gördümromatizma ağrıları bu kışa doğru dinecek...Biliyorum anne, biliyorum, biraz daha böyle konuşursamyüreğine inecek, ama ne yazık ki durmuyor dilimaslını sorarsan, dün geceden beri iyi değilim.."
192.You are infected with a old lover's virusböyle bir gösteriye açılırken mitolojinin ekranıahlakçı pornocu zeus düzmedi mi sanki oğlu herkül'üposeidon'un yatında! Lezzetli bir ihanetin doyurduğuve herkesin mutlaka sevişirken doğurduğu cilalı bir taşdevri gibi geçerken içimizden hep reddettiğimiz mısralar,yazılmış bütün şiirlerde kendini arayan bir meczup,belki bir münzevi, belki yalnızca bir aşk müptelasıayarında hayata hayatın ne olduğunu anlatan şarkılar,unuttuğumuz, bize bir fırsat daha tanıyan ayrıntılar,hasta bir çocuğu Allah'a havale eden luti şairkıvamında,doyumsuz, aksi ve bunak! Joyce'ungiydiği dantelli kadın donları gibi, Dostoyevski'ninkumarda kaptırdığı votka kokan rubleler gibi, karaltında, bombardıman altında, cebre maruz, şımarıkve tekdüze, aydınlanmayı tamamlamış koskocabir karanlık gibi, bakışları rönesans'ı sindirmiş varoşdelikanlısı, ortama hakim, kendine mahçup, davasınaimtinalı!. You are infected with a old lover's virusElbette hep kadınlardan bahsedecek çöken bilgisayarlarElbette hep ayrılıklardan bahsedecek kırılgan vekof zamansızlıklar.Elbette mitolojinin frp uygarlığınakattığı o enfes ziyan, o daima hüzünle meşgulasalet, dayatacak sana da biçimi, dayatacak sana da horgörüyü,içten içe korkuya sadık kalan karasevdalarda.
Hiç ilgimi çekmeyen bir ölüm tarzıolurken birdenbire hayat,en kötü taşlar bana bakarlardönüp dönüp yalnızca bana bakarlar kendiliğinden!Anladım.. Anladım..Biraz kırmızı karınca,biraz kanlı kartal gözübiraz daçiçeklerin toprağa ait taraflarından toplamalıyım erkenden!Şüphesiz biraz çarliston yapmalıyımbiraz seks, biraz resim, biraz şımarıklık!biraz timsah olmalıyım ruhumdaki nehirdenehir akıllanıp kaynağına doğru yürümeden!Büyü! İksir! Tılsım! Sihir!Mahşerin Dört Atlısı!Söyleyin bana!içimdeki şehirde mi, köyde mi yıkıyor muazzam aşklarımıdışımdaki bu bilinçli deprem
Milyonlarca insan şiir okumazken, şiirle ilgilenmezken bir grup insanın 'şairim ben' diyerek tüm hayatını, tüm hayatlarını yalnızca şiir üzerinden okuması muhafazakârlıktır. Çünkü hayat bir tek şiirle güzel değil. Çünkü hayat bir tek şiirle anlaşılabilir değil. Çünkü hayat şiiri de içerebilecek kadar doygun ve vahşi. Bir 'sebep' arıyorsanız biriktirdiğiniz sorulara, şiir ne 'sebep'tir ne de yanıt. Şiir, şey'dir özetle.""Şiir, insanın özetidir. Şiir, insanın da dahil olduğu anların özetidir."
saç tellerinin arasına gizleniyor yağmurölü bir gülden bir güle süzülüyor ince -mağrur-oysa akşamüstü, terk edilmişti şehir çoktansen düşdürüp başını omzuma: "biz gitmeyelim!hiçbir yere gitmeyelim artıkbiz his ile körebe oynayan iki kör âşık,iki gözlerimiz hep bağlı, bağlı yaşadığımız her karanlıkelden ele dolaşan esrarlı sigara gibiydi yalnızlığımızbiz tükenişimizibir zeytin tanesini bölüşürcesine paylaştık!biz gitmeyelim!hiçbir yere gitmeyelim artık!"


















