
Kanat Güner sözleri ve alıntıları
Kanat Güner kitaplarından okurların paylaştığı 7 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Eroin Güncesi.
Ahıra girmeyen bir koçtumOt buldukça uçtumAnayasada en büyük suçtumGeceleri yaşamla ölüm oyunları oynamaya devam ediyorumKanım damarlarımda hayalimdeki çağlayanlar gibi akmaktaGüzel kızların ağlayarak ilahiler okuduğu gecedeYanmakta olan bir Hintli cesedi gibiyim
Hoyrazoğlu'ndaki profesyonel tiyatrocuları tanımak beni resmen yıktı, neredeyse tiyatrodan soğudum diyeceğim. O kadar çirkinler ki, sanatta profesyonel olmak, doğallıktan bu kadar uzaklaşmayı mı gerektiriyor, anlamıyorum. Sonuçta sahneye çıkıp tiyatro yapıyorlar ama kuliste patolojik narsistlikleriyle ilkelleştikçe ilkelleşiyorlar. Bütün memlekette olduğu gibi hayvansal güdüler maksimumda, vajina meraklıları sınıfsal fark gözetmeksizin çoğunlukta! Freud Türkiye'de doğsaydı nutku tutulur, fortçu olur çıkardı.
Aklıma da hep geçen gün söyledikleri geliyor: "Sana sarılmaya korkuyorum, öyle garip bir kızsın ki sana birtürlü ulaşamıyorum." Benim için o kadar apolitize, duyarsız, kültür-sanat gibi kaygıları olmayan bir insandı ki, aynı dili hiç yakalayamıyorduk. Ama aldatılmayı hak etmeyecek kadar saf ve sevgi doluydu. Allah beni kahretsin! Adi bir entelektüel fahişeyim ben!
Artık evli bir kadınım. Çetin de koca...Evlilik benim için çok anlamsızdı, komikti. Hiç mutlu ve evli iki kişi görmemiştim. İnsanların kendi sorumluluklarını başkasının sırtına yükleme merakı, sahiplenme gibi büyük bir hata, hâlâ çocukluğumuzdaki masal sonlarını arıyor olmamız, yanılsamadan ibaret aşklar ve en önemlisi yalnızlıktan duyulan korku sonucu bu ikili kombinasyonu deniyoruz. Bunları biliyordum ama ya bu sefer farklı olursa, ya sonsuza kadar mutlu... falan filan diyordum işte.
Savundukları şeylere karşı değildim; ben de düzenden şikâyetçiydim. Deniz'in resmine bakıp "Aşkolsun çocuk, aşkolsun" derken benim de gözlerim doluyor, marş söylerken benim de yüreğim kabarıyordu. Ama daha kendi kişilikleriyle sorunları olan, kompleksleriyle başa çıkamayan bu insanların emek, halk, devrim derken süphanekeyi okuyan yedi yaşındaki bir veletten pek farkları kalmıyor, birbirlerinden özeleştiri falan istedikleri o ciddi tartışmalarda "benim babam-senin baban" kavgası yapan çocukları andırıyorlardı. Ne kadar pembe bakmaya çalışırsam çalışayım, ne kadar görmemezlikten gelirsem geleyim onlar masturbasyon yapıyorlardı. Dişe dokunur bir şeyler yapamıyor, daha önemlisi yıkamıyorlardı. En çirkin durum ise onların da paraya tapması, onların da birbirlerini sömürmesiydi.










