
H.P. Lovecraft sözleri ve alıntıları
Şimdi, eskiden benim olan şey için ancak pişmanlık duyabilirim, Tanrı'nın yolunda yürüyen her insanın ölümde sahip olması gereken şey için, antik mezarlıkta, tabutun kapağını kaldırdığım korkunç anda gördüğüm şey için; kendi çürümüş, ölü, kafasız vücudum.
Aşağıda harikulade, duyulmamış görkemler beni bekliyor ve yakında onları bulmaya gideceğim. Iä-R'lyeh! Cthulhu ftaghn! Iä! Iã! Hayır, kendimi vurmayacağım - kendimi vurmaya zorlanamam!Kuzenimi Canton'daki o akıl hastanesinden kaçırmak için plan hazırlayacağım ve birlikte mucizevi, gölgeli Innsmouth'a gideceğiz. Denizdeki o kasvetli resife yüzeceğiz, kara boşluklara dalıp sütunlarla dolu muazzam Y'ha-nthlei'ye varacağız ve Derinlerde Yaşayanların o yuvasında, mucizelerin arasında ihtişamla, sonsuza de yaşayacağız.
Sonra birden onu gördüm. Siyah bir şey, su yüzeyine çıktığını gösteren hafif bir çalkalanmayla, karanlık sudan kayar gibi dışarı çıktı. Kocaman, Polymphemus'u andıran iğrenç yaratık, karabasanlardan çıkma heybetli bir canavar gibi yekpare taştan anıta doğru atıldı; pullarla kaplı dev kollarıyla taşa sarılırken iğrenç kafasını iğrenç kafasını eğip bazı düzenli sesler çıkardı. Sanırım o an delirdim.
"Koyun öldürnek daha zevkliydi - ama biliyor musunuz, o kadar tatmin edici değildi. Bir arzunun insanı ele geçirmesi çok acayip - Allahını seviyorsan genç adam, kimseye söyleme ama yemin ediyorum o resim benim yetiştiremeyeceğim, satın alamayacağım canlı yiyeceklere karşı iştahımı kabartmaya başladı - dur, otur işte, ne oldu? - Bir şey yapmadım, sadece yapsam nasıl olurdu diye düşündüm - et kan yapar, et yapar derler, insana hayat verirmiş, ben de düşündüm, bir farkı yoksa insanın daha uzun yaşamasını sağlamaz mı..."
Dehşetin peşindekiler tuhaf, uzak yerlere giderler. Ptolemaios'taki yeraltı mezarları ve kâbus ülkelerinin oyularak yapılmış mozoleleri de onlar içindir.
Küçük şeyler küçük kasabalarda hatırı sayılır bir heyecan yaratır; Kingsport halkının bütün bahar ve yaz boyunca, dalgaların kıyıya attığı, sayısız pala kesiğiyle dehşet verici bir şekilde parçalanmış, sayısız çizme darbesiyle dehşet verici biçimde ezilmiş, teşhis edilemeyen üç cesetten bahsetmesinin nedeni buydu.
İnsanlığın en eski ve en güçlü duygusu korkudur; korkunun en eski ve en güçlü türü ise bilinmeyene duyulan korkudur. Pek az psikolog bu olguyu tartışmaya açık bulacaktır; üzerinde mutabık kaldıkları hakikat, tuhaf ve korkunç öykünün her zaman için kendine münhasır, saygıdeğer bir edebi biçim olageldiğini ortaya koyar.











