Açıkçası başlarda sürekli bir yerden başka bir yere atlaması, Moskova’dan Pilatus’a geçmesi falan beni bayağı yordu. hatta birkaç yerde ben ne okuyorum şu an oldum. Fakat ilerledikçe parçalar yerine oturmaya başladı ve özellikle Usta-Margarita ilişkisi, Woland’ın bütün o garipliği ve Pilatus’un korkaklığı bende kaldı. Tabii, hoşuma giden yerleri de oldu, sıkıldığım yerleri de ama kitabı bitirince o karmaşanın boşuna olmadığını görmek güzel bir şey. Tam anlamıyla sindirdim mi bilmiyorum ama aklımda kaldığını söyleyebilirim. ...devamını oku