Almayı düşünmüyordum ancak almamakta haklı olduğumu bu değerlendirme yorumu sayesinde anladım.
6B sınıfından Berkecan’ın Whatsapp grubunda arkadaşlarına “öyle çeyler yazıçam ki dehşet şeyler anlatıçam goruceksiniz kanınız donucak vahşet romanı yazıçam okurken miydeniz bulanıcak korkarak okuyçaksınız hıh” diye inatlaşıp yazdığı bir romana benziyor. Kitabın yazarı onun yerine birkaç gün Mayhem, Burzum, Slipknot falan dinlese bence daha kaliteli bir şey ortaya çıkarabilirmiş.
Çıkar çıkmaz popülerleşen kitapların abartıldığı kadar olmadığını daha önce deneyimlemiştim. Çavdar Tarlasında Rönesans en büyük hayal kırıklıklarımdan biriydi. Eğer alsaydım Kan Meridyeni de öyle bir hayal kırıklığı olacakmış.
Şöyle garip bencileyin.
İlk 150 sayfası ne kadar çektiyse beni sonrası da bir o kadar sıktı. O kadar heyecanla okumuştum ki ilk bölümleri, “galiba bu benim westernim” bile demiştim ama yok. Şimdi bir noktada dürüst olmak gerek, çoğumuz bu romanı Portal’ın videosundan öğrendik. Ben kendim adına konuşacak olursam elbette ağır bir metinle karşı karşıya olduğumu biliyordum. Hala okumamışlar için söyleyeyim, bu roman o videoyu izleyince kafanızda canlanan şey değil dostlar. Belki kızacaksınız ama bu roman niçin bu kadar rağbet görüyor hiç anlam veremedim. Paragraflar boyu kan ve kum dışında hiç bir şey anlatmayan, tekrarlı ve gereksiz fazla şairane betimlemelerle dolu, ilgi çekiciliğini içeriğinin rahatsız ediciliğinden alan bir yapıt bu. Bir köye girilir, katliam yapılır, deriler yüzülür, iç organlar çıkarılır ve yine gereksiz betimlemelerle dolu bir başka at yolculuğuna çıkılır. Romanın anlatmak istediği şeyin farkındayım, ağır olması da bilinçli bir tercih ama bana gitmedi dostlar. Aman aman western aşığıysanız bir bakın derim ama bu haliyle bu roman oldukça dağınık, finalinin veya taşıdığı fikrin ağırlığını içeriğine yedirememiş ortaya karışık bir yapı.
Okudumolarak işaretledi.
Kan meridyeni
∙
