Edgar Allan Poe

Edgar Allan Poe

Ünvan:Öykü Yazarı - Yazar - Şair
Doğum:19 Ocak 1809
Doğum Yeri:Boston, Massachusetts ABD
Eserler:14 kitap
Hakkında

Edgar Allan Poe (19 Ocak 1809 – 7 Ekim 1849), Amerikalı şair, yazar, editör ve edebiyat eleştirmenidir. Çoğunlukla şiir ve kısa öykü türlerinde eserler vermiş, özellikle gotik kurgu ve gizem edebiyatının en önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Amerikan Romantizmi içinde özgün bir konuma sahip olan Poe, aynı zamanda modern kısa hikâyenin kurucularından ve polisiye türünün öncülerinden biri olarak kabul edilir.

Poe, Boston’da oyuncu bir anne-babanın çocuğu olarak doğdu. Küçük yaşta yetim kaldıktan sonra John ve Frances Allan çiftinin himayesinde büyüdü. Virginia Üniversitesi’nde öğrenim gördü ancak maddi sıkıntılar nedeniyle eğitimini sürdüremedi. Bir süre orduya katıldıktan sonra edebiyata yöneldi ve çeşitli dergilerde editörlük ve eleştirmenlik yaptı. Yaşamı boyunca ekonomik zorluklar içinde üretim yaptı ve yazarlık kariyerini büyük ölçüde dergi çalışmaları üzerinden sürdürdü.

1836’da kuzeni Virginia Clemm ile evlendi. 1845’te yayımlanan “The Raven (Kuzgun)” şiiriyle büyük ün kazandı. Ancak eşinin 1847’deki ölümü ve kendi sağlık sorunları yaşamını derinden etkiledi. 7 Ekim 1849’da Baltimore’da 40 yaşında hayatını kaybetti. Ölüm nedeni kesin olarak bilinmemektedir.

Eserleri, yalnızca edebiyat alanında değil; psikoloji, kriminoloji ve bilimkurgu gibi alanlarda da etkili olmuş, Edgar Allan Poe modern korku ve polisiye anlatının kurucu isimlerinden biri olarak kabul edilmiştir.

Baskılar
1 / 1
Bu yayınevine ait baskı bulunamadı.

Bu Yazara Ait Kitaplar

Kara Kedi
Kara Kedi
Edgar Allan Poe
Karbon Kitaplar
Usher Evi’nin Çöküşü
Usher Evi’nin Çöküşü
Edgar Allan Poe
İthaki Yayınları
Kuyu ve Sarkaç (Seçme Öyküler)
Kuyu ve Sarkaç (Seçme Öyküler)
Edgar Allan Poe
Can Yayınları
Kızıl Ölümün Maskesi
Kızıl Ölümün Maskesi
Edgar Allan Poe
Notos Kitap
Morgue Sokağı Cinayetleri
Morgue Sokağı Cinayetleri
Edgar Allan Poe
Notos Kitap

En beğenilen alıntılar21

Yine tamerline şiirinden bayıldığım bir kısım.
Evime ulaştım-ama evim değildi artık
Çünkü, onu benim evim kılan her şey akıp girmişti.
Yosun tutmuş kapısından geçtim
Ve yumuşak olmasına karşın adımlarımın,
Eşik taşından önceden bildiğim birinin scsi geldi.
Ah, cehennem, göster haydi gösterebilirsen
Daha kırık bir kalp, daha derin bir acı
Ateş öbeklerinin üzerinde, aşağıdaki
Peder, gerçekten inanıyorum-
Biliyorum-çünkü benim için
Kutsal yücel iklerden gelen ölüm
Aldatıcı hiçbir şeyin olmadığı yerden,
Aralık bıraktı demirden kapısını.
Ve senin göremeyeceğin, gerçeğin ışıkları
Sonsuzluğun içinde parlamakta-
İnanıyorum ki İblis tuzak kurmuş
Geçeceği tüm yollara insanın-
Aksi halde nasıl, kutsal korulukta
Bırakırdım tanrı-aşkı,
Hiç kirletilmemiş sunuların buhuruyla
Her gün karl ı kanatlarını kokulandıran,
heart
15 kişi
∙
Her şeyi kazanıp hiçbir şeye sahip olmak. Özellikle son kısmı ayrı bir hoşuma gidiyor. Şiirin alıntıdaki orjinal kısmı da şöyle;


O! human love! thou spirit given,
On Earth, of all we hope in Heaven!
Which fall’st into the soul like rain
Upon the Siroc wither’d plain,
And failing in thy power to bless
But leav’st the heart a wilderness!
Idea! which bindest life around
With music of so strange a sound
And beauty of so wild a birth-
Farewell! for I have won the Earth!
Ey aşk, ruha verilmiş olan,
Sensin, yeryüzünde, gökyüzünde bütün beklediğimiz.
Ruha, güney yelinin kururtuğu topraklara
Düşen yağmur gib i, giren
Ve bir çöle çeviren yüreği,
Ama gücü mutlu etmeyen.
Yaşamı, öylesine tuhaf bir sesin müziğiyle
Ve öylesine vahşi bir güzellikle bağlayan, Düşünce,
Elveda, çünkü dünyayı kazandım ben.
heart
15 kişi
∙
Bu bölümde Poe’nun yaptığı şey oldukça güzel. Şiirin başında kurduğu saray atmosferini yavaş yavaş kendi karşıtına çeviriyor. Önceden ışık, uyum ve müzikle ilişkilendirilen saray, burada kırmızı pencereler, grotesk biçimler ve uyumsuz bir melodiyle karşımıza çıkıyor. Yani Poe doğrudan saray bozuldu demiyor biz bunu imgelerin değişmesinden ve birbirine evrilmesinden anlıyoruz. Özellikle discordant melody önemli. Şiirin başındaki bu uyumlu müzik artık yerini ahenksiz bir sese bırakıyor. Aynı şekilde içeride hâlâ bir hareket var ama artık düzenli değil. Ve bence son dizedeki And laugh—but smile no more da bütün bu dönüşümün küçük bir özeti gibi. Hâlâ gülüyorlar ama gülümsemiyorlar. yani eylem aynı kalıyor fakat anlamı değişiyor. Anladığım kadarıyla poe’nun bu tekinsizliği de biraz buradan geliyor. Şeyler tamamen yok olmuyor, sadece tanıdık hallerini kaybedip yabancı ve karanlık bir şeye dönüşüyorlar. Ve şiir bir bütünlük halinde varoluyor
And travellers, now, within that valley,
Through the red-litten windows see
Vast forms that move fantastically
To a discordant melody;
While, like a ghastly rapid river,
Through the pale door
A hideous throng rush out forever,
And laugh—but smile no more.

Türkçesi:

Ve seyyahlar, şimdi, o vadide,
Kızıl ışıklı pencerelerden görürler
Kocaman şekilleri, tuhaf bir biçimde
Kımıldamadan ahenksiz bir müzikle,
Korkunç bir hızla akan bir nehir gibi,
Belirsiz bir kapıdan
Akın ederken korkunç bir kalabalık sonsuza dek
Ve gülerler—ama artık gülümsemezler.


heart
alkis
14 kişi
∙
Edgar Allan Poe sözleri ve alıntıları (21)