İlk defa herkese açık bir platformda yazdığım bir şiiri paylaşacağım için çok heyecanlıyım. Umarım beğenirsiniz veya beğenmeyebilirsiniz; eksik olduğum kısımları, kendimi geliştirmem gereken yerleri söylerseniz çok sevinirim. Birazcık fazla overshare yaptım, her neyse aşağı kısımda okuyabilirsiniz.
Spinoza’ya Ağıt (26.02.26 02:42)
Her şeyin kum gibi akıp gittiği yeryüzünde,
Düşünce çarklarının arasında kayboluyorum.
Zihnim, zincire tutsak edilmiş köle gibi,
Kaybettiğimiz gerçekliği arıyorum tüm çıplaklığıyla.
Aradıkça kayboluyorum, kayboldukça var oluyorum.
Gerçeklik tözde midir?
Yoksa tözde midir gerçeklik?
Varoluşsal bir yalan mı, yoksa bize söylenen gerçeklik mi?
Faniliğe tamah etmeyen benliğim,
Gerçekliğin karşısında feryat ediyor.
Aradıkça kayboluyorum, kayboldukça var oluyorum.
∙
Yahya Adıgüzel·PierrotTebrik ederim. Lakin hiç benlik değil. (Bana göre —) Şiir, dışavurduğu veya vurmadığı manadan önce, dili güzel kullanma aracıdır. Okuyan kişiyi bir düzey coşturmalı, şairin dil üzerindeki hakimiyetine, zekasındaki kıvraklığa hayran bırakmalıdır. Dilin güzel kullanımından kasıt son derece kapsayıcıdır; aliterasyon da, saf musiki de, punlar da, diğer pek çok yöntem de bir şiiri güzel yapabilir; çünkü edebiyatta hemen hiçbir şeyin sınırları, kuralları net çizilemez, bir gün bir kişi yerleyeksan edebilir hepsini. Şiirin ne anlattığı ise, çoğunlukla, teferruattır; şekspirin tragedyaları nesir formunda, dilsel estetik kaygısı pek güdülmeden yazılsaydı, sizi bilmem ama benim için çok daha sıkıcı olurlardı. Paradise lost'u belki okumazdım bile. Anlamın dilin önüne fütursuzca geçtiği şiirleri işte bu yüzden pek sevmem. Ama benim düşüncelerim şiirinizin iyi veya kötü olduğu anlamına gelmez, kendi köşemde lakırdıyorum sadece. Şiir kariyerinizde, ve genel yaşamınızda, başarılar dilerim.·10 saat önceCevapları Görüntüle (1)
KirazÇiçeği ·CherryEmeğinize sağlık öncelikle. Şiirinizin şu kısmını beğendiğimi belirtmeden de geçemeyeceğim: "aradıkça kayboluyorum, kayboldukça varoluyorum"·12 saat önceCevapları Görüntüle (2)
