Dîvânu Lugâti’t-Türk’te geçen erkek isimleri.
•Abı: Doğrudan erkek adı olarak geçmektedir.
• Arwuz: Erkek adıdır.
• Badruq: Daha önceki sorunuzda da yanıtladığımız gibi bir erkek adıdır.
• Beki: Bir erkek adıdır.
• Beklen: Bir erkek adı
• Buluç: bir erkek adı
• Burslân: Kök anlamı “kaplan” olsa da, bir erkek adı olarak kullanıldığı belirtilmiştir.
• Qalalduruq: bir erkek adı
• Qatmış: bir erkek adı
• Qapân: Erkek adı olarak verilmiştir.
• Qawşut: Temel anlamı ülkelerinin refahı için iki hakanın bir araya getirilip barıştırılmasıdır; buradan hareketle bir erkek adı olarak da kullanılır.
• Qutan: bir erkek adı
• Tegiş: Bir erkek adıdır.
• Tutuş: Bir erkek adıdır. Tartışma ve çekişme.
• Togrıl: Yırtıcı bir kuş.
• Yagan: Asıl anlamı “fil” olmakla birlikte, bir erkek adında da kullanıldığı aktarılmıştır
• Atış: Bir erkek adı.
• Bulgâq: Bir erkek adı.
• Qatmış: Bir erkek adı.
• Quluç: Bir erkek adı.
• Qutlug: Kök anlamı “kutlu, mübarek” olmakla birlikte bir erkek adı olarak da kullanılır.
• Utar: Eserde geçen bir dörtlükte “Al bunu Utar” şeklinde bir adamın adı olarak geçer.
Tarihi Kişiler, Beyler ve Şeflerin Adları:
• Barsgân ve Bârmân: Her ikisi de Afrâsiyâb’ın oğullarının adlarıdır.
• Selçük: Günümüz Sultanlarının büyükbabasının adıdır (Selçük Sü Başı).
• Çağrı: Kök anlamı “doğan” kuşu olan bu kelimeden “Çağrı Beg” adı türemiştir.
• Çangşı: Bir Hoten beyinin adıdır. Bu adın Cemşit sözcüğünden dönüştüğü söylenir.
• Çoglân: Bir Qarluq şefinin adıdır.
• Budrâç: Yabâqu şeflerinden birinin adıdır.
• Qumuq: Kâşgarlı Mahmûd’un bir süre yanında bulunduğu beylerden birinin adıdır.
• Tapar: Qıfçâq Hakanlarından İnâl Öz’ün iki oğluna verilen addır.
• Yawlâq Sarig: Bir beyin adıdır.
• Çüçu: Bir Türk ozanının adıdır.
• Qulbâq: Balâsâgün dağlarında görünen bir Türk çilecisinin (dervişinin) adıdır.
“baturgân”, “sır (söz ve benzerlerini) saklayabilen adam” anlamında kullanılmaktadır. Eserde bu kelime, “bu kişi ol söz baturgân” cümlesiyle örneklendirilmiştir.
Bektür, bir erkek adı olarak geçmektedir. Eserde belirtildiğine göre bu ismin kökeni, “yerinde sağlam dur” anlamına gelen “bek tur” ifadesine dayanmaktadır







