Karınca Kararınca
Uçmak istemiş karıncanın biri ama ne haddine. O sadece bir karınca, kim takar onu. Yolda yürür kimse görmez ezer geçer. O ise daha dün doğmuş, dünyayı keşfetmeye çalışıyor. Bak sen şu hadsize, bir de utanmadan soru soruyor. Merak ediyormuş, öğrenmek istiyormuş neden doğduğunu. Bu kadar terbiyesizliğin üstüne ezmeli o karıncayı. Geçen gördüm kitap okuyor, felsefi. Sanki dünyayı kurtaracak bakın şu densize. O yaparmış, o düzeltebilirmiş dünyayı. Nesi varsa cennet dünyanın. Biz de aynı dünyadayız ama neden sadece o rahatsız sorunlardan, şımarıklıktır efendim bunu adı. Ufacık cüssesiyle her şeye burnunu sokuyor. Neymiş efendim özgür yaşayamıyor, kendine güvende hissetmiyormuş. Sokaklar güvensizmiş, sokağa çıkma olsun bitsin. Daha ne yapsın bu dünya sana, yediğin önünde yemediğin ardın. Etme daha fazla tantana, susarsan bakarsın rahatına, kimse de bulaşmaz sana. Sanki kaç günse ömrü? Beni yanlış anlama onu düşündüğümden kızıyorum ona. Kimseye karışmasa üç günlük ömründe rahatça yaşar. Bak bana yıllardır huzurluyum. Birkaç kere kulağımız çekildi ama kulağımı çekenler de benim iyiliğimi düşünürdü. Zaten onlardan önce çok kötüydü dünya, geldiler kurtardılar bizi. Ah görseydi karınca eski günleri, şükrederdi haline. Şimdi her şey rahat tabi. O hiç sıkıntı çekmedi nerden bilsin geçmiştekileri
