“"Kuşlar tekrar inmişti ve taze atılan darıları yiyorlardı. Ayağa kalktım, bacaksız adamdan bir bardak darı alıp geri oturdum ve küçük bir alana yavaş yavaş darıları atmaya başladım. Sanki birbirlerine haber veriyorlarmış gibi sıra sıra yemin olduğu yere iniş yapıyorlardı. İki sevgili ve ben aynı yere yem fırlatıyorduk. Bardağın tamamını döktükten sonra etrafıma bakındım. Kalabalıktı ama herkes yalnızca kendileri varmış gibi duruyordu. Dizlerim sallanmaya başladı. İki elimle oturduğum yerden destek alıp fırladım ayağa ve aynı o çocuk gibi bağıra bağıra güvercin topluluğunun üzerine koşmaya başladım. Adam sevgilisini tuttuğu gibi önümden çekmişti. Ben hızımı kesmeden koşmaya devam ediyordum. Kuşlar yerden yükselirken ben onlara havada tokatlar atıp, kahkaha atıyordum. Bir kaç tanesinin uçuşan kanatları gövdeme çarpmıştı. Kahkaha atıyordum ve onları havada dövmeye çalışıyordum. Bir tanesine denk getirebilmiştim, dengesini kaybetse de tekrar toplayıp iyice yükseldi. Bütün kuşlar gittikten sonra da olduğum yere çöküp uçuşmalarını izledim. Sevgilisini önümden çeken adamın ters bakışlarıyla karşı karşıyaydım. Beni gözetlemesi için dikilmiş bir asker gibi tepeden izliyordu ve sıkı sıkı kızın elini tutuyordu. Muhtemelen etrafımdaki insanlar da benzer bakışlarla izliyordu fakat eminim ki hiçbiri bu adam kadar öfkeli değildi."
”