Mürekkep Yürek alıntıları
Cornelia FunkeMürekkep Yürek (Cornelia Funke) kitabından okurların paylaştığı 14 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.
... Çok haklıydı. Dünya korkunçtu, gaddar ve acımasızdı, kötü bir kabus gibi karanlıktı. Yaşanacak bir yer değildi. Yalnızca kitaplarda barınıyordu acıma duygusu, teselli mutluluk ve aşk. Kitaplar herkesi severdi, güven ve dostluk verirdi. Karşılık olarak da hiçbir şey istemezlerdi, terk etmezlerdi, hiçbir zaman, onlara ne kadar kötü davranılsa bile. Ölümün gözüyle aşk, hakikat, güzellik ve bilgelik. Bunu kim söylemişti? Herhangi başka bir kitap delis, adını anımsayamıyordu, ama sözcükleri unutmamıştı. Sözcükler ölümsüzdür, biri gelip onları yakmadığı sürece, hatta o zaman bile...
"Sevgili Elinor, gördüğüm kadarıyla yanlış bir öyküde doğmuşsunuz," dedi. Toz Parmak bir ara. Bunlar, yola çıktıklarından beri söylediği ilk sözlerdi."Yanlış öyküde mi? Yanlış zamanda demek istiyorsunuz. Evet, bunu ben de birçok kez aklımdan geçirdim."
"Evet haklısın," dedi Mo içini çekerek. "Belki de her şey değişmiştir. Belki de basılı olan öykünün ardında başka, çok daha büyük, dünyamız gibi sürekli değişen bir öykü vardır. Harfler de bize yalnızca anahtar deliğinden görebileceğimiz kadarını gösteriyordur. Belki bu harfler, okuyabildiğimizden fazlasını içeren bir tencerenin kapağından başka bir şey değildir. "
Basta bir an ondan uzaklaştı. Korku ile nefret kardeştir ve Meggie bu iki kardeşi Basta'nın yüzünde gördü. Başka bir şey daha gördü yüzünde: Yaşlı adama olan inancını. Dediği her sözcüğe inanıyordu. "Sen bir büyücüsün!" diye ağzından çıktı birden Basta'nın. "Sen ve şu kız; şu lanet olası kitaplar gibi ikinizi de yakmalı ve kızın babasını da." Aceleyle yaşlı adamın ayaklarının önüne üç kez tükürdü.
... "Şimdiye kadar bu kitaptan çok fazla felaket çıktı ve ben yazar da değilim ki, okuyacağım sözcükleri yeniden yazayım. Ben yalnızca bir çeşit kitap doktoruyum. Ben onlara yeni ciltler yapabilirim, onları biraz gençleştirebilirim, kitap kurtlarını temizlerim ve bir adamın zamanla nasıl saçları dökülüyorsa, kitapların da sayfasını dökmesini engelleyebilirim. Ama öykülerini değiştirmeyi, boş sayfaları yeni sözcüklerle doldurmayı, bunu yapamam işte. Yazara üç gözle bakabiliriz: öykücü, öğretmen ve büyücü... Ama ağırlık büyücülükte! "