Özne ve Delilik

"Bu bir delidir", benim onun deliliğini tanıyabildiğim ölçüde ve bu tanımanın ve mantıklaştırmamn, işaretinin, benim aklı­mın amblemi olduğu ölçüde "bu bir delidir denilir. Akıl ona sahip olmadan deliliğin farkına varamaz. Akılsızlık aklın dışında değildir, fakat tam tersine onun tarafından sahip olunmuş, şeyleştirilmiş ve yatırıma sokulmuştur; bu, açık ve sunulan bir biçimde ve daha sonrası için de olduğu şekilde akıldır. (...) akıl akılsızlığa sahip olduğu ölçüde ve bu tip bir hareketle, kendi kendisine yabancılaşmaktadır. Rameau’nun yeğeninden, Raymond Roussel’e ve Antonin Artaud’ya kadar, akılsızlığın bu deneyi, sağır bir şekilde, yansı gölgede kalarak, varlığına devam edebildi. Fakat önemli olan sürekliliğin gösterisinde bulunmak; var olan patolojik kavramları aramaktır.
heart
12 kişi
∙