Joseph Fouche alıntıları
Stefan ZweigJoseph Fouche (Stefan Zweig) kitabından okurların paylaştığı 4 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.
İnsanlık için en anlamlı bilgiler sürgündeyken gelmiştir, büyük dinlerin yaratıcıları, Musa, İsa, Muhammed, Buda, hepsi nihai önemdeki sözlerini söylemeden önce çöllerin suskunluğuna çekilmek zorundaydılar, insanlardan uzaklaşmaları gerekiyordu. Milton'un körlüğü, Beethoven'ın sağırlığı, Dostoyevski'nin cezaevi yılları, Cervantes'in zindanı, Luther'in Wartburg'a kapanması, Dante'nin sürgünü ve Nietzsche'nin kendi arzusuyla Engadin'in buzlu sınırlarındaki inzivası; insanın uyanık mantığına ters düşse de bunların hepsi dehalarının gizliden gizliye arzu ettiği koşullardır. Ama daha alt düzeyde, daha dünyevi olarak, politika âleminde de, bir devlet adamının geçici bir süre için dışarıda kalması, bakışına yeni bir tazelik kazandırabilir, politik güçlerin oyunlarını daha iyi görmesini ve hesap etmesini sağlayabilir.
Bir kariyer için, geçici bir süre kesintiye uğraması kadar yararlı bir durum olamaz; çünkü dünyaya hep yukarıdan, imparator bulutlarından, fildişi kulelerin ve iktidarın tepelerinden bakanlar sadece aşağıdakilerin gülümsediklerini ve onların o tehlikeli emre amade duruşlarını görürler: Teraziyi hep kendi ellerinde tutanlar, kendi gerçek ağırlıklarını unuturlar. Hiçbir şey, bir sanatçıyı, bir mareşali, iktidar sahibi bir insanı isteklerinin ve arzularının sürekli başarıya erişmesinden daha fazla zayıflatamaz; bir sanatçı ancak başarısız olduğunda öğrenir dünyayla arasındaki ilişkiyi, bir mareşal hatalarını ancak yenilgiye uğradığında anlar, bir devlet adamı ancak gözden düştüğünde politik açıdan gerçekçi bir genel görüş kazanır. Sürekli zenginlik insanı gevşetir, sonu gelmeyen alkışlar duyarsızlaştırır; sadece duraksamalar, anlamsızca akıp giden ritme yeni bir gerilim ve yaratıcı bir esneklik kazandırır. Sadece talihsizlik dünyanın gerçeklerine dair derin ve geniş bir görüş sağlar. Zorlu bir öğretidir belki ama her sürgün bir öğreti ve öğrenimdir: Gevşek kişiliklerin iradesini yoğurur, yeniden pekiştirir, kararsızları kararlı hale getirir, sert kişileri daha da sertleştirir.Gerçekten güçlü biri için sürgün, gücünü eksilten değil, artıran bir şeydir.