En Uzun Yolculuk alıntıları

E. M. Forster

En Uzun Yolculuk (E. M. Forster) kitabından okurların paylaştığı 2 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.

“Neden babam hep gülüyor?” diye sordu Rickie akşam evde annesiyle çocuk odasında otururken.
“Babanın huyu bu.”
“Neden hep bana gülüyor? O kadar komik miyim?” diye sordu Rickie. Bir an sustuktan sonra, “Senin hiç şakadan anlama yeteneğin yok, değil mi, anne?”
Bir pamuk ipliğini dudaklarına götürmekte olan Mrs. Elliot şaşkınlıkla durdu.
“Bu öğleden sonra ona böyle dedin. Ama ben seni gülerken gördüm.” Bilgece başını salladı. “Seni sık sık gülerken gördüm. Bir gün bezelyelerin arasında gülüyordun.”
“Gülüyordum?”
“Evet, bana gülüyordun.”
“Seni düşünmüyordum. Pamuk lütfen, çekmecemdeki 50 numaralı beyaz makara. Sol taraftaki çekmece. Hangi taraf solun?”
“Cebimin olduğu taraf.”
“Ya cebin yoksa?”
“Sakat ayağımın olduğu taraf.”
“Kalbimin olduğu taraf demeni isterdim,” dedi Mrs. Elliot trençkotu yüzünün hizasına kaldırarak “Çoğumuz –hepimiz demek istiyorum– bir yanımızda asla durmayan küçük bir saat olduğunu hissedebiliriz. Bu yüzden aksak bir ayağın olmasa bile yine de hangi tarafının sol olduğunu bilirsin.
heart
11 kişi
∙
Zorlayıcı bir sebep olmamasına rağmen hayatlarını banliyölerde geçiren insanlar vardır. Rickie'nin kaderi de bu olmuştu. Gözlerini bulanık gökyüzüne dikmiş ve asfalt üzerinde ilk gezintisini yapmıştı. Uygarlığı bir dizi yarı müstakil villa, toplumu da insanların kapı komşusunu tanımadığı bir durum olarak görmüştü. Kendisi de bütün kentleri çevreleyen gri tekdüzeliğin bir parçası olmuştu.
heart
10 kişi
∙

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı ve inceleme paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.