Kitap İncelemesi
3.0/5
Normalde okuma durumu paylaşıp, kısa bir şekilde fikrimi yazacaktım ama biraz fazla uzun olunca incelemeye çevireyim dedim. Açıkçası; Ali Şeriati'nin bu kitabı ben de pek beklediğim etkiyi bırakmadı. Duaya sadece bireysel bir ibadet olarak değil de insanın toplumla, tarihle ve kendi varoluşuyla kurduğu ilişkinin bir parçası olarak yaklaşması ilk bakışta ilgi çekici geldi. Fakat metin ilerledikçe bu yaklaşım bana fazla retorik ve yer yer didaktik hissettirmişti. Düşüncelerini aktarırken kullandığı dil oldukça güçlü olsa da, bu üslubun bazen fikrin kendisinin önüne geçtiğini düşünüyorum. Şeriati'nin duayı, insanı dönüştüren ve sorumluluk yükleyen bir bilinç hâli olarak yorumlamasını değerli buluyorum, katılıyorum ama buna rağmen bu fikri temellendirirken beslendiği düşünsel çerçeve bana çok yakın gelmedi. Özellikle Şii düşünce geleneğinin izlerini hissettiren bazı vurgularla maalesef zihinsel olarak bağ kuramadım. Bu yüzden kitabı okurken sürekli bir mesafe hissettim; metin beni içine çekmekten çok dışarıdan izlediğim bir tartışmaya dönüştü ve istediğim verimi alamadım. Özetle kitap; kötü olduğu için değil, belirli bir düşünce geleneğinin içinden konuştuğu için herkeste aynı etkiyi bırakmayacak bir eser. Yine de duaya farklı bir perspektiften bakmak, modern dönemde dinî kavramların nasıl yeniden yorumlanabileceğini görmek isteyenler için okunabilecek bir eser. Benim açımdan ise okuma deneyimi daha çok farklı bir bakış açısını tanımak ile sınırlı kaldı; güçlü bir etki ya da yakınlık hissi oluşturmadı diyebilirim.
heart
alkis
9 kişi
∙