Aruzun Acemlerden muktebes ahengiyle, Tanzimattan sonraki edebiyatın Fransız edebiyatının gölgelerinden ibaret zayıf mahsullerine büyük bir kıymet verenler, bizim ne maksatla Altay dağlarından, Anadolu ovalarından nameler toplamak istediğimizi bilmiyorlar ve yabancı tesirler altında kalan diğer milletlerin de, vaktiyle, ancak bu suretle kendi ruhlarını bulduklarından tamamıyla bihaber bulunuyorlar. Hatta onlar arasında, o "yabancı nameleri" inleyen sazları dinlemektense, -asri görünmek endişesiyle- piyano dinlemeyi daha fazla sevdiklerini söyleyenler bile var. Çok tuhaf bir düşünce! Kopuz ve kaval nasıl kendi kendilerine ses vermezse, piyano da, tıpkı onlar gibi yalnız başına kalınca hiçbir ses çıkarmaz. Bu beste, karlı Rus köylerinden toplanmış eski bir Rus havası olabileceği gibi yeşil Macaristan ovalarından akseden hazin bir Macar terennümü yahut Anadolu yaylalarından yükselen titrek ve müessir bir "ezgi" de olabilir.
heart
3 kişi
∙