Kitap İncelemesi
4.0/5
Paranoya bulaşıcıdır. Tabii hazır bir zemin varsa. Peter, paranoyasını Agnes'e bulaştırır; ama bununla da kalmaz, metin boyunca bunu bize de bulaştırmaya çalışır. Aralarında sessiz bir alışveriş döner: Peter, Agnes'e paranoyasını verir, Agnes ise Peter'a hayatında ilk defa inanılmayı verir. Peter, metin boyunca bir özneden çok, metni yeniden kuran bir yapı gibi işler, kendi "kanıtları" ile metni sürekli yeniden inşa eder. Burada gördüğümüz şey gerçek sistemsel hataların ya da boşlukların bireysel paranoyaya dönüşmesidir. Kitlesel gözetim, savaş sonrası paranoya ve devletlerin etik dışı eylemleri güven inşasını baştan yıkar. Sanırım Letts'in burada ele aldığı şey kişisel bir paranoya değil; gerçeğin güvenilmezliğinin zihin tarafından doldurulmasıdır. Bu bağlamda bakıldığında, Peter aslında Agnes'in kendi boşluğunu da doldurur. Agnes'in bir çocuğu olduğunu ve onu kaybettiğini duyarız ama o çocuğun gerçekten var olup olmadığı sorusunu metin yanıtsız bırakır. Kısacası, okuduğumuz şey doğrulanamaz bir dünyada gerçeğin nasıl üretildiğine dair bir deneme.
heart
9 kişi
∙