
Sabahattin Ali sözleri ve alıntıları
Sabahattin Ali kitaplarından okurların paylaştığı 16 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: İçimizdeki Şeytan, Kuyucaklı Yusuf, Sabahattin Ali Bütün Şiirleri.
Yusuf korkuyla onu sarstı:"Nen var Muazzez?"İnce zayıf bir ses cevap verdi:"Yusuf!...""Söyle, Muazzez!...""Ben yaralıyım galiba, Yusuf!..."Genç adam dizginleri elinden attı. Hayvan büsbütün hızlandı. Yusuf'un gözlerine ve ağzına karlar doluyordu:"Ne diyorsun Muazzez!" diye haykırdı. "Nerenden yaralısın?... Kim vurdu seni?"Genç kadın cevap vermedi, kocasına sarılan kolları onu sıkmaya çalıştı. Yusuf tekrar sordu:"Yaran nerede? Bir yerde durup bağlayalım!""Bilmem Yusuf... Nasıl istersen... Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnız bir yerlerim acıyor. Çok acıyor... Sonra canım çekilir gibi oluyor... Ama durmayalım... Çabuk gidelim!"Yusuf şaşkın gibi:"Nereye gidelim?" dedi. Muazzez ancak duyulabilir bir sesle:"Nereye istersen götür Yusuf... Gidelim!" diye fısıldadı.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?
MELANKOLİBeni en güzel günümdeSebepsiz bir keder alır.Bütün ömrümün beynimdeAcı bir tortusu kalır.Anlıyamam kederimi,Bir ateş yakar derimi,İçim dar bulur yerimi,Gönlüm dağlarda bunalır.Ne kış, ne yazı isterim,Ne bir dost yüzü isterim,Hafif bir sızı isterim,Ağrılar, sancılar gelir.Yanıma düşer kollarım,Görünmez olur yollarım,En sevgili emellerimÖnüme ölü serilir...Ne bir dost, ne bir sevgili,Dünyadan uzak bir deli...Beni sarar melankoli:Kafamın içersi ölür.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görünmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanılmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler ne yarardı? Yaşaymışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Bizim mahalle kadınları arasında yahut Emine teyzemlerde tesadüf ettiğim, içinde büyüdügüm muhitten bir tek farkınız, biraz daha çok ve daha anlaşılmaz konuşmanızdı. Şimdi düşünüyorum da üç aydan beri o çeşit çeşit arkadaşlarının münakaşalarını , konferanslarını dinlediğim halde, ne öğrendiğimi bir türlü bulamıyorum.
Yalnız... Gökyüzündeki yıldızlardan çayın dibindeki çakıllara ve doğu tarafından kopup gelen bulutlardan batı tarafındaki denize kadar uzanan ve yayılan bu kocaman gecenin içinde yapayalnızdı. Düşüncelerini hangi istikamete koşturursa koştursun karşısına kimse çıkmıyordu. Şu anda bu koskoca dünya üzerinde kendisini düşünen bir tek kişi bile mevcut olmadığına o kadar emniyeti vardı ki acı bir kabadayılıkla kendisi de hiç kimseyi düşünülmeye layık bulmuyor; fakat bundan sebebini anlayamadığı bir üzüntü duyuyordu. Acaba onu sahiden hiç düşünen yok muydu ve o hiç kimseyi düşünmemekte, kendini yalnız bulmakta bu kadar haklı mıydı?
Başkalarına gülsem de,Senden uzak kalsam da,Sevmediğini bilsem deBen gene sana vurgunum.

















