Miguel de Unamuno

Miguel de Unamuno

Ünvan:Yazar - Filozof - Deneme Yazarı - Şair - Oyun Yazarı
Doğum:29 Eylül 1864 - 31 Aralık 1936
Doğum Yeri:Bilbao, İspanya
Eserler:7 kitap
Hakkında

Miguel de Unamuno, 20. yüzyıl İspanyol düşünce ve edebiyatının en önemli isimlerinden biri olan yazar, filozof, şair ve oyun yazarıdır. Generación del 98 (98 Kuşağı) hareketinin önde gelen temsilcilerinden biri olarak, İspanya’nın kimliği, dini, varoluş ve insanın içsel çatışmaları üzerine yoğunlaşmıştır. Salamanca Üniversitesi’nde uzun yıllar rektörlük yapmış ve hem akademik hem de edebî alanda etkili bir figür olmuştur.

Eserlerinde özellikle inanç ile akıl arasındaki gerilim, insanın ölümlülüğü ve varoluşsal kaygılar temel temalar arasında yer alır. “Niebla” (“Sis”), “San Manuel Bueno, mártir” ve “Abel Sánchez” en bilinen romanları ve anlatıları arasındadır. Denemelerinde felsefi sorgulamayı edebî bir dille birleştirmiş, kendine özgü “kıvranan düşünce” üslubuyla modern varoluşçu düşünceye önemli katkılar sağlamıştır. Unamuno, hem edebiyat hem de felsefe tarihinde derin etkiler bırakmış bir entelektüel olarak kabul edilir.

Baskılar
1 / 1
Bu yayınevine ait baskı bulunamadı.

Bu Yazara Ait Kitaplar

Yaman Adam
Yaman Adam
Miguel de Unamuno
Can Yayınları
Günlükler
Günlükler
Miguel de Unamuno
Sel Yayıncılık

En beğenilen alıntılar4

Hiçbir gerçek deneyde dönüş yoktur. Bir şeyi araştırmaya karar verip de dönüş yoluna açık bırakan, ardındaki köprüleri yakmayan bir kimse asla kesin bir bilgiye erişemez. Kendi organlarından birini kesmemiş bir operatöre yahut kendi aklında sakatlık bulunmayan bir deli doktoruna, sakın emniyet etme kendini!
heart
9 kişi
∙
Bu alıntı benim içimi kıpırdattı.
Gülmek istiyorlar fakat akılsızca yutulmuş ve mideyi bozabilecek şeyi tekrar dışarı çıkaralım diye değil; sırf iyi bir sindirim maksadıyla; tasalarından büsbütün kurtulmak için değil onları şöylece geçiştirmek için. Don Miguel kafasına koymuştur ki, halk güldürmek isteniyorsa bu, diyafram kası hareketleri sayesinde onun sindirimini kolaylaştırmak maksadıyla değil, yutmuş olduğu şeyleri kusmasını sağlamak için yapılmalıdır. Çünkü biz hayatın ve kainatın anlamını, sırrını, midemiz türlü türlü nefis yemekler ve hazzı güç yiyeceklerle dolu olduğu zaman değil de boş olduğu zaman çok daha açık seçik kavrarız.
heart
9 kişi
∙
Zamanın doğrusal bir çizgi olarak kavranması bana hep sorunlu gelmiştir. Çünkü geçmiş kronolojik olarak geride kalmış olsa da ontolojik olarak bütünüyle ortadan kalkmıyor. Bellekte, toplumsal yapılarda, dilde ve davranışlarda varlığını sürdürüyor ki bu olağandışı bir durum olarak karşımıza çıkmıyor. Zamansallık anlayışında olduğu gibi insan yalnızca şimdide bulunan bir varlık değil. Birey olmuşluğu ve henüz gerçekleşmemiş imkanlarıyla birlikte var oluyor. Plath’in durumuda bunun gibi bir şey sanırım.
Benim için, şimdi sonsuzdur, sonsuzsa durmadan değişir, akar, erir. Hayatsa şu andır. Geçip gittiğinde artık ölmüştür. Ama her yeni anda sil baştan başlayamazsın. Ölmüş olana göre yargılamak zorundasın. Tıpkı bir bataklık gibi... daha en başından umutsuz. Bir öykü, bir resim biraz merak uyandırabilir ama yeterince değil, yeterince değil. Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum. Tıpkı şimdi benim yaptığım gibi, bir zamanlar, yüzyıl önce bir kız yaşıyordu. Şimdiyse ölü. Ben şimdiyim ama biliyorum, ben de göçüp gideceğim. Zirvedeki o an, ani bir parıltı gelir ve seni alıp götürür, sonrası süregelen bataklık. Ama ben ölmek istemiyorum.
heart
8 kişi
∙
Miguel de Unamuno sözleri ve alıntıları (4)