
Memduh Şevket Esendal sözleri ve alıntıları
Memduh Şevket Esendal kitaplarından okurların paylaştığı 7 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Ayaşlı ile Kiracıları, Mendil Altında.
- Ben öyle sanıyorum ki, bu lakırdıyı o kendisi çıkarıyor. - Yapabilir, bu Zinet'in çıkarması da akla gelir. - Başkaları çıkarsalar "Evleniyor" diye çıkarmazlar, "eğleniyor" diye çıkarırlar. - Yanlışın var, bugün "eğlenmek" mesele değil "evlenmek" bir hadisedir. Eğlenmek dedikodusu çıkarsalar seninle benim aramda çıkarırlar! Hiç işitiyor musun? - İşitmedim. - Gördün mü? Neden? Çünkü mesele değildir!
Turan bunları nasıl vicdan rahatı içinde söylüyor. Odada üçümüz varız. Üçümüzün de birbirimizi bilmemiz lazım! Hadi tutalım ki Haki bilmiyor, Turan'la ben de bilmiyor muyuz? Oturduk, biz namuslu insanlar, zamanın kötülüğünden, ahlak düşkünlüğünden yana yana şikayetler ettik, Faika'ya, ablasına acıdık, Ayaşlı'ya Fuat'a kızdık... Böyle konuşmak da bir ihtiyaç mı? Bilmem, belki o çekiştirdiğimiz adamlar da bizim gibi oturup ortalığın ahlaksızlığından şikayet ederler!
Politika böyledir; her fırsattan istifade! Sesli, sözlü, hareketli, canlı bir millet olmak için her ne yapmak lazımsa hepsini bu millet yapacak. Bunu şirinde, şarkısında, türküsünde, yazısında, halkın gözüne, kulağına, beynine söylemek, bağırmak, anlatmak lazımdır! Bunun için her toplantıdan, her insan kalabalığı olan yerden istifadeyi kaçırmamalıdır.
Hayatın en fena zamanları insanın kendini beğenmediği zamanlardır. Cavide beni pek insafsızca aldattı!Kendimi pek zavallı, pek saf buluyorum. İskender beni değerli buluyor, herkes beni beğeniyor, Turan bana bayılıyor, Faika benden hoşlanıyor, Cavide bana varmak istiyor, hizmetçiler beni baba gibi tanıyorlar diye bildiğim ve düşündüğüm günler hayat ne kadar tatlıydı! Bugün her şeyi olduğu gibi görüyorum: Cavide bana hiç... Yani metelik bile vermiyormuş. Turan beni kullanıyor. O erkek, ben kadın... Aşk filan bunlar saçma, doğrusu bu ki, ben onun zevkine hizmet ediyorum. Müdür bana kıymet verir, kendi işinin çıkarı için! Bankadaki arkadaşların çoğu beni sever gibi görünürler, hiçbiri beni çekemezler. Beni yerimden atmak, arkamdan gülmek için yanlış bir işimi arar dururlar. Küçük memur arkadaşların beni sevmeleri onlara yardım edeyim diyedir. Faika da beni sevmiş! Boş laf. Ne onlar beni sever ne ben onları. Ben Cavide'yi sevdim mi? Turan'ı seviyor muyum? İnsan, sevmek ne demek olduğunu unutuyor da beni seviyorlar diye kendini avutuyor!Ben yalnız Fahri'yi severim, o da beni sever. Severim. Niçin? Bunun niçini yok. O da beni sever, onun sevgisinin de niçini yoktur. İşte sevgi bu. Kalanı yalan. Kalanını biz uyduruyoruz.
Bozkırlar ortasında, bir istasyonda memur olsam, bu hanım da benim karım olsa!" diye düşündüm. Hoşuma gitti. Kadın olur ki, yalnızlıkta sevilir! Burnuma kırların kokusu geldi. Güzün ovalarda esen rüzgârlar kuru ot kokuları getirir. Bu kadın kırların o esmer renkleri üstünde ne canlı durur! Ben viski kokan, radyosu öten, dans edilen bol ışıklı bir salonda bu hanımı sevmek istemem.
...Karısının güzelliği gözüne çarptı. Karısı olmasa adam, bunu elde etmek için ne çılgınlıklar etmez! Bu gözle bakınca karısını kıskandı. İnsan inanabilir mi ki bu kadının göynünde Şinasi Halil Bey'den başka bir erkeğin gölgesi gezinmiyor? Gezinmemesi de temin olunabilir mi? Böyle bir hak olsa bile, kadın onu dinler mi? Nasıl oluyor da bizim erkeklerin birçoğu kadınlarının başka erkekleri görmediğine, beğenmediğine inanıyorlar?











